İÇİNDEKİLER
H O Ş GELDİNİZ 4 DE 1 LER'E SESLENİŞLER SİTESİNE
OLSAN VEYA OLMASAN Kİ.....!
BİR HAYALİM VAR ŞİİR
SİTE TANITIMI
4 DE 1 NE DEMEK...?
HAKKIMDA
İNSANA BAK İNSANA...!
PROBLEM İNSAN
APARTMAN VE AHIR
HAYATIMIZ TEZAT
BİRLİK VE BERABERLİK OLUNUR MU?
YÖNETMEN VE MÜHÜR
İKNA
DEĞERMİ HİÇ...?
4 AKIL'A SESLENİŞ
ATEŞ,SU,HAVA VE TOPRAK
ZAMAN ZEMİN VE ŞARTLAR
TECRÜBE
ARTI VE EKSİ
VİRÜS
NEDEN FAKİRİZ ACABA...!
GENÇLERE BAK GENÇLERE
FİKİRLER
GÜVEN KALDI MI.....?
72 FIRKA
VATAN
EĞİTİM ÖĞRETİM VE MESLEK
TARLA TOHUM VE HASAT
TASAVVUF
İNSANLARIN ÇOĞU....!
FLÖRT VE EVLİLİK
TİCARET
EV SAHİBİ VE KİRACI
RIZIK
KUTSAL HEDEFLERİMİZ.
KARDEŞ KAVGASI
İSTEMEKLE OLMAZ
ÖLÇMEK
ADAB-I MUAŞERET KURALI
PARADAN ÖNCE AKIL LAZIM MI...?
İNDESX VE PROSPEKTÜS
GURUR VE KİBİR
ATASÖZLERİMİZ
GELİŞİM SÜRECİNİN FİLMİ
KİMİN KİM DEN NE FARKI VAR
ZENGİN VE FAKİR ***
İNSANIN KARAKTER VE HUYU
İNSAN-AYETLERLE
ŞEYTAN-AYETLERLE
HAYVAN-AYETLERLE
CİNLER-AYETLERLE
ANKETE KATILINIZ...!
4 DE 1 E HABERLER
ONLİNE KURAN DİNLE
KURAN-I KERİM MEALİ
LÂNET AYETLERİ 1
LANETLE İLGİLİ AYETLER 2
LANETLE İLGİLİ HADİS
YAHUDİ İLE İLGİLİ AYETLER
MÜNAFIKLIKLA İLGİLİ AYETLER
ZALİMLERLE İLGİLİ AYETLER
HIRİSTİYALIKLA İLGİLİ AYETLER
ŞEYTANLA İLGİLİ AYETLER 1
ŞEYTANLA İLGİLİ AYETLERİ 2
4 AKIL AÇIKLAMASI
ŞİİRLERİM 1
ŞİİRLERİM 2
ŞİİRLERİM 3
ŞİİRLERİM 4
ŞİİRLERİM 5
ŞİİRLERİM 6
ŞİİRLERİM 7
ŞİİRLERİM 8
1- 4 AYAK
2- 6666 AYET
3- 72 FIRKA
4- 99 TESBİHAT
5- ADAB
6- AKIL
7- ANLADIM
8- ANLAYANA
9- ATEŞ
10- AYNA
11- BEYİNSİZLER
12- BİR,BİRDİR
13- CENNET'E
14- ÇİÇEK
15- ÇİĞ SÜT EMMİŞ
16- ÇOCUK
17- ÇOĞUNLUK
18- DÜŞÜNMEK
19- ECEL
20- EDEP
21- EFENDİM
22- GELDİM,GÖRDÜM
23- GÜNAHIM
24- HAYAL
25- HİKMET'DEN
26- HZ.YAKUP
27- İÇİMDE
28- İSTEK
29- İŞTE OKKA
30- İYİ SEN
31- İZ
32- İZİM,İZİM,İZİMLER
33- KADER
34- KAOS
35- KEŞFET
36- KISKANÇLIK
37- KISMET
38- KISMETSE
39-KİTAP
40- KONFOR
41- KÖR
42- KÖTÜLÜK
43- KUYU
44- MEHDİ
45- MERAK
46- NEDEN'DİR
47- O'NA
48- ONU
49- O AN
50- O GÜN
51- O VARMIDIR
52- ÖĞÜT
53- ÖLÇÜN
54- ÖNCEKİLER
55- RESULÜM İNLEDİ
56- RIZIK
57- SABIR
58- SABRET
59- SAF
60- SECCADE
61-SES
62- SEVİLEN
63- SIRA İLE
64- SOFU
65- SORUN
66- SORUNUN
67- SÖZ
68- SUÇLUYUZ
69- UHUT
70- VELİ
71- YANIK,YANIK
72- YIL,AY
73- ZALİM
74- ZAMANINDA
75- 124 BİN MAKAM
76- 124 BİNDE BİR
77- 1453 DOĞUM GÜNÜN
78- 2 EZELİ DÜŞMAN
79- 24 DÜMDE TANIDIM
80- 29 EKİM 1923
81- 4 DÜR ÇEŞİT
82- 50 SİNDE YAZDIM
83- 7 KAPI
84- ABARTMA BASİDİ
85- ABDEST
86- ACABA 1
87- ACABA 2
88- ADAM EDER
89- ADAM GİBİ ADAM
90- ADAMIN OLMADIĞI YER
91- AİLE MUTSUZLUĞU
92- AKIL ERER Mİ HİKMET'E
93- AKIL SAYIMDA
94- AKIL SIR'RA
95- AKIL YAŞDA DEĞİL
96- AKIL,VİCDAN VE HİS
97- AKILLI MI..?
98- AKLI BİR KARIŞ
99- AKLINDA NE VARSA
100- AL SANA ÖMÜR
101- ALİM VE CAHİL
102- ALLAH'A HAVALE EYLEDİM
103- ALLAH DAN KORK
104- ALLAH DOSTU
105- ALLAH VAR
106- AMATÖR ŞAİR
107- ANLAT BANA
108- ANLATAMAZSIN
109- ANLIYOR DA
110- ANNELER GÜNÜ
111- ANTOLOJİDEKİ ÇOCUKLUK
112- APARTMAN VE AHIR
113- ARABAN KİRLENDİKÇE
114- ARADIĞIM O SEN DEĞİLSİN
115- ARADIĞINI BULURSUN
116- ARAMA
117- ARANAN AYDINLIK
118- ARANAN DAMAR
119- ARARSIN
120- ARINMA
121-ARŞDA YÜCE ALLAH
122- ASALET
123- ASLI HU,NESLİ HU
124- ASLIM TOPRAK
125- ASLINDA
126- AŞ MİDEYE
127- AŞAĞI TÜKÜRSEM
128- AŞIK OL AŞIK
129- AŞIK OLURUM DEME
130- AŞIKLAR AŞIĞINA
131- ATAMIN KELİMELERİ
132- AY VE GÜNEŞ
133- AYET HADİS DOĞRU
134- AZ VE ÖZ
135- BAKAN GÖRÜR
136- BAKMA SEN 2
137- BAKMA SEN 1
138- BANA NE
139- BARİ OLSA
140- BASINCA BAM TELİNE
141- BASİTMİŞ HAYAT
142- BAŞ DÜŞMAN ŞEYTAN
143- BAŞ EDEMEZSİN
144- BAŞ NEREYE
145- BAŞARI
146- BAŞI BOŞ GEZEN
147- BAŞI VE SONU
148- BATINİ
149- BAYRAM
150- BAYRAMLAR
151- BE ADAM
152- BEĞENECEK Mİ..?
153- BEN
154- BEN NEYMİŞİM BE...!
155- BEN VE İSTANBUL
156- BENCİL VE CİMRİ
157- BENİ KADER MAHKUMU
158- BENİ SEV DEDİ
159- BESMELESİZ
160- BEYİN
161- BİL
162- BİLAL HABEŞ İN SESİ
163- BİLEN ANLATSA
164- BİLİYORSAN
165- BİLMEK
166- BİLMEM BİLDİĞİNİ
167- BİN PERDE
168- BİNDE BİR
169- BİNDE BİR TEK
170- BİR'E ÜÇ
171- BİR'İ GÖRMEK
172- BİR AN
173- BİR ANLASAM
174- BİR DAKİKA
175- BİR DAMLA SU
176- BİR DERT OLUR
177- BİR ELİNDE
178- BİR FUHŞA
179- BİR HAYALİM VAR
180- BİR İYİ,BİR KÖTÜ
181- BİR OLAN
182- BİR OLAN RUH
183- BİR SENİN,BENİM
184- BİR TEK
185- BİR TOHUM
187- BİR VE BİN
188- BİR VE İKİ FARK
189- BİR,İKİ
190- BİR,ÜÇ DÜNYA
191- BİRDEN ÇOĞALAN
192- BİRİ İYİ HUYLU
193- BOŞ VER
194- BU GÜN BANA
195- BU GÜN İÇİN
196- BU GÜN ŞEYTANIM
197- BU GÜN,BU SAAT
198- BU YOL
199- BUKALEMUN
200- BULDUN FETVALARI
201- BÜTÜN
202- BÜTÜN HARFLERLE
203- CAHİLİN KABAHATİ
204- CAHİL İLE SOHBET
205- CENAZE
206- CENNET TEN ÇIKAN İNSANLIK
207- CENNET RAHAT DI
208- CEZANI ÇEKTİN Mİ..?
209- CİMRİYE KIZAMAM
210- ÇAĞRILDIĞIN GÜN
211- ÇELİŞKİLİ İNSAN
212- ÇEŞİT,ÇEŞİT
213- ÇIKAR HER MİLLET DEN
214- ÇİLE
215- ÇOK BİLMİŞ
216- ÇOK DÜŞÜNCEDEN
217- ÇOLUK ÇOCUK
218- ÇULSUZ ADAM
219- DARBE
220- DAVUT A.S.
221- DEĞERMİ HİÇ
222- DEĞSİN
223- DESEM
224- DESİNLER DİYE
225- DEV AYNASI
226- DİKKAT KISKANÇLAR VAR
227- DİNLE DEDİLER
228- DİNLE DEDİM
229- DİNLE
230- DİVAN A GETİRDİN
231- DOĞAN GÜNEŞ
232- DOĞDUĞUN YER Mİ
233- DOĞDUN ÖLMEK İÇİN
234- DOĞRU CEVAP
235- DOĞRU DOĞRUDUR
236- DOĞRU SÖZE
237- DÖNDÜN BAŞA
238- DÖNEK
239- DÖRT İYİ,BİR KÖTÜ
240- DÖRTTÜR
241- DUT YEMİŞ BÜLBÜL
242- DÜN
243- DÜNYA YA İNSAN
244- DÜŞENİN DOSTU
245- DÜŞÜNDÜM DE
246- DÜŞÜNEN ADAM
247- DÜŞÜNMEDEN AKLIMA DÜŞEN
248- DÜŞÜNMEK
249- ECELİ GELMİŞ
250- EDEP BIRAKMAZ
251- EDEP VE EDEPSİZ
252- EFENDİMİN EŞİDİR
253- EFENDİMİN ASHAPLARI
254- EFENDİMİN DAMADI
255- EFENDİMİN DOSTU
256- EFENDİMİZİN HZ.OSMAN'I
257- EFENDİMİN HZ.ÖMERİ
258- EFENDİMİN İLK EŞİ
259- EFENDİMİN KIZI
260- EFENDİMİN TORUNLARI
261- EFENDİMİZ,ELENMİŞ,SEÇİLMİŞ
262- EĞİTİMDEKİ GAYE
263- EK
264- EKRAN
265- EKŞİ AYRAN
266- EL İNSANIN AYNASI
267- ELHAMDÜLİLLAHİ
268- ELİNDEKİ IRAK
269- ELİNDE
270- ELLERİN
272- EN BÜYÜK MÜRŞİT
273- EN SON İSMİM
274- EŞİTSİN AMA NEYE
275- EŞŞEĞİN SAATİ
276- EVHAM VE VESVESE
277- EVREN
278- EY İNSANLIĞIN
279- EY İNSANOĞLU
280- EY MÜSLÜMAN
281- EY YOLCU
282- EY FANİ
283- EYKE HALKI
284- EZELDE KADER
285- FANİ GELDİ GEÇTİ
286- FARK YOK Kİ
287- FEDAKARLIK
288- FLÖRT
289- GAM,KASEVET,TASA
290- GAYEM VE AMACIM
291- GECE YARISI OLMUŞ
292- GEL ANLAŞALIM
293- GEL BULALIM
295- GEL DEDİ
296- GELDİM GELECEĞİM
297- GELDİN CAMİYE
298- GELDİN GÖRDÜN
299- GELEN GEÇECEK
300- GELEN ONUNLA GELDİ
301- GELİN VE DAMAT
302- GELME
303- GEOMETRİK ŞEKİL
304- GEOMETRİK ŞEKİLLER
305- GERÇEK VE TAKLİT
306- GERİ GELSELER
307- GİZLİ VE AŞİKAR
308- GÖÇ
309- GÖRDÜM
310- GÖRDÜN BEĞENDİN
311- GÖRENE AŞİKAR
312- GÖRGÜLÜ
313- ARABAN KİRLENDİKÇE
314- GÖRÜNMEZ KAZA
315- GÖRÜP DÜŞÜNSEYDİN
316- GÖRÜR BİZİ
317- GÖZ GÖRDÜĞÜNE
318- GÖZLERİMDE Kİ YAŞ
319- GÖZÜMDE İKİ GÖZLÜK
320- GÜNDÜZ VE GECEM
321- GÜZEL GÖRDÜM
322- GÜZEL KOKU
323- HABİL VE KAABİL
324- HADİSELERİN HADİSİ
325- HAK'A AŞIK OLDUM
326- HAK DOSTU GİZLİDİR
327- HAK EDENLERE
328- HAK HUKUK
329- HAKARET ETME CESARETİN
330- HAKARET VE KÜFÜR
331- HAKDAN DIR
332- HALİS,İHLAS
333- HAN,HANCI
334- HATA
335-HAVA DEYİP GEÇME
336- HAYAL OLDU
337- HAYAT
338- HAYRET Mİ HAYRET
339- HELAK OLMUŞ
340- HEM KEL
341- HEM KEL,HEMDE FODUL
342- HER CAN
343- HER KAFADAN
344- HER ŞEYDE AYRI BİR
345- HIZIR A.S.
346- HIZIR'DIR ONUN ADI
347- HİCİR HALKI
348- HİÇ OLMAZ
349- HİTAP
350- HOŞT
351- HUY ÇIKMAZ
352- HUY DEYİP GEÇME
353- HUZUR
354- HUZUR
355- HUZURDAN KOVULAN
356- HZ HAMZA
357- HZ.İBRAHİM
358- İBADET VE ÇOBAN
359- İHTİYAÇLARIN
360- İKAZ
361- İKİ CANBAZ
362- İKİ ÇEŞİT RUH
363- İKİ HUY VAR
364- İKİ KARAKTER
365- İKİ KOKU
366- İKİ ŞAK,ŞAKLI
367- İKİ ZIT
368- İKİNCİ BODRUM TATİLİ
369- İLAHİ ADALET
370- İLAHİ AŞK
371- İLAHİ PLÂN
372- İLK EMİR OKU
373- İLYAS DIR
374- İMAM TELKİNDE
375- İN AŞAĞIYA
376- İNEK DE SÜT
377- İNS,CİN,MELEKLERİ
378- İNSAN'A BİR LAF YETER
379- İNSAN ARANIYOR
380- İNSAN DÜŞÜNDÜKÇE İNSAN
381- İNSANLAR ARASINDA
382- İNSANLARDA BİRLİK Mİ
383- İNSANLIĞIN İÇİNDE
384- İNSANLIĞIN İLK ÖĞRETMENİ
385- İNSANLIK İÇİNDE
386- İRADE-İ CÜZ'İYEN
387- İRADENİ KULLAN
388- İSA A.S.
389- İSA A.S. ın 12 HAVARİSİ
390- İSLAM'A UYARSAN
391- İSLAM DİNİN DEN
392- İSLAMİ Mİ
393- İSTEDİN İKİ DÜNYA
394- İŞTE SANA BİR GERÇEK
395- İTİRAZA MAHAL YOK
396- İYİ VE KÖTÜ
397- KÂBE
398- KADER ALIN YAZISI
399- KADER VE AKIL
400- KADERE RAM OL
401- KADIN VE ERKEK
402- KAFESİNDEKİ RUH
403- KALBURUN ÜSTÜ VE ALTI
404- KALIBINA BAKMA
405- KALK BE AHMAK
406- KALMADI
407- KAPASİTE MESELESİ
408- KAPLAMA İNSAN
409- KAPRİS
410- KARA VE DENİZ
411- KARANLIK VE LOŞ
412- KARARSIZ MAHLUK
413- KAZANÇ VE İFLAS
414- KAZANMAK
415- KEDERE KET VUR
416- KEM GÖZDÜR NAZAR
417- KENDİNCE
418- KENDİNCE İYİ
419- KENDİNE GEL
420- KENDİNE SOR
421- KERBELÂ
422- KEŞFETTİM KÂLP DEN
423- KIBLE YÖNÜ
424- KISKANÇLARIN ŞERRİNDEN
425- KIT ZEKA
426- KIYAMET KOPTU KOPACAK
427- KIYASIN ZENGİNLİK OLMASIN
428- KIZMA
429- KİM ANLAR AYETİ
430- KİM BİLİYOR
431- KİM DİNLER SENİ
432- KİM GÜZEL
433- KİM Kİ
434- KİM KİMİ DİNLEYECEK
435- KİM MÜNAFIK
436- KİM OLURSA OLSUN
437- KOKU
438- KOMŞU KOMŞUNUN
439- KONFOR CENNET TE
440- KONUŞMAK MI
441- KUKLACI ŞEYTAN
442- KUL VE RESUL
443- KULAK VE AKIL
444- HAYAT SINAVI
445- KUR'AN HAK
446- KURBAN,HAC VE BAYRAM
447- KÜRRE-İ ARZ
448-LÂ DE
449- LAKABI DAYI
450- LAZIM
451- MAL BOZUK
452- MASA TENİSİ
453- MASKE
454- MAZİ VE MAZİN
455- MECZUP
456- MELEKLERDEN ÜSTÜN VARLIK
457- MENZİL SON DURAK
458- MEVSİM VE İNSAN
459- MEZAR
460- MEZHEP İMAMLARI
461- MUCİZE KERAMET
462- MUHAMMED ALİ
463- MUSA,İSA,MUHAMMED
464- MUSALLADA MEVTA
465- MÜHÜR
466- MÜNAFIK MÜSLÜMAN
467- MÜRŞİT
468- NE SAĞIM
469- NAMAZ İÇİN
470- NANKÖR
471- NAZAR
472- NAZAR KEM BAKIŞTIR
473- NE BENİM
474- NE EKTİNSE
475- NE GELİRSE BAŞINA
476- NAZAR HAKTIR
477- NE HAYIR GELİR
478- NE O, NE'DE BEN
479- NEDEN NİÇİN
480- NEREDE DEDE,NİNE
481- NEREDE YAŞIYORUZ
482- NESİL FARKI
483- NOT VER
484- NUH VE LUT
485- NUR
486- O'NU DÜŞÜNDÜKÇE
487- O'NUN ELÇİSİ
488- O DİLDE VAR
489- O HEP VARDI
490- O HZ.MUHAMMEDİMİZ
491- O KAPIYI,ÇALDIN MI...?
492- O'NUN AŞIKLARI
493-O NUN VARLIĞINI
494- O OL DEDİ
495- O OL DEYİNCE
496- O ÜFLEDİ
497- O YOKMUYDU Kİ
498- O DEDİ Kİ...!
499- O RUHTAN
500- OKUMA ALIŞKANLIĞI
501- OKUNDU EZAN
502- OKURSUN
503- OL,OL'DA
504- OLDA GEÇ
505- OLDUĞUNU ANLADIM
506- OLMAYAN ŞEY
507- OLMAZ
508- OLSAN VEYA OLMASAN Kİ...!
509- OLUR MU OLUR
510- OLURSUN ÜNLÜ ŞAİR
511- ON İKİ İMAM
512- ORTAK KASAP ŞEYTAN
513- ORUÇLU NEFSİM
514- ÖĞÜT'E MUHTAÇ
515- ÖMÜR TÖRPÜSÜ
516- ÖNCE SELAM
517- ÖVÜNME SAKIN
518- ÖZELLİK VE CİNS
519- ÖZENTİ
520- PAPAĞAN OKUSA
521- PARA
522- PARLAK SÖZ
523- PERDE
524- PEYGAMBERLERİN BABASI
525- PİŞMAN
526- PLATONİK AŞKIN
527- PROBLEM
528- ROL
529- ROLLER BİÇİLDİ
530- RUH VE CESET
531- RÜŞVET
532- SABRET
533- SADECE GÖRÜNTÜDE
534- SAHİBSİZ SANMA
535- SAHNE DÜNYA MI
536- SAKLANBAÇ OYUNU
537- SANA NE ANLATAYIM
538- SEBEP OLAN
539- SECDE ETTİ MELEKLER
540- SELAM DAHİ VERME
541- SEMUT,LUT,EYKE
542- SEN KİMSİN
543- SEN VE İBADETİN
544- SEN VE ŞEYTAN
545- SEN,SEN OL
546- SENCE NE OLABİLİR
547- SENDEN ÇIKAN
548- SENİN NEYİNE
549- SENİN OLSUN
550- SES,SEDA NİDA
551- SEYREYLEDİM ZAMANIMI
552- SIFIR
553- SINIR BELLİ
554- SIR BEREKET DE
555- SIRASI GELEN
556- SIRASI İLE
557- SON PİŞMANLIK
558- SONSUZ SAYI
559- SONUNDA ÖĞRENDİM
560- SORGULA KENDİNİ
561- SORU VE SUÇ
562- SORUNSUZ YER Mİ
563- SÖYLEDİM
564- SÖZ OLA KURŞUN GİBİ
565- SÖZ SÖYLENMİŞ
566- SÜRÜ
567- ŞAHSINA MÜNHASIR
568- ŞAİR
569- ŞAİR KİMDİR
570- ŞAİRCİK
571- ŞAŞKIN
572- ŞEHADET GETİR
573- ŞEREFLİ İNSAN
574- ŞEYTAN'I
575- ŞEYTAN
576- ŞEYTAN ATEŞİ İLE
577- ŞEYTAN NAMAZ KILAR MI
578- ŞEYTAN NEREDE
579- ŞEYTAN SEBEP
580- ŞEYTAN TAŞLAMA
581- ŞİİR VARDIR
582- ŞİİR VE NESİR
583- ŞİİR YAZARSIN
584- ŞİİR YAZMAK İSTİYORUM
585- ŞİKAYET ETME
586- ŞUHUT OL,ŞUHUT
587- TA BAŞINDAN BELLİYDİ
588- TABAN
589- TABİAT DOĞA
590- TAHSİLİN MAZİSİ
591- TAK,TAK,SES VEREN'E
592- TAKVİM VE SAAT
593- TANIDIM
594- TARİH
595- TARİKAT ZİKRİ
596- TARİKATLARIN PİRİ
597- TAT VE TUZ
598- TATLIYA EKŞİ KATMA
599- TAVUK VE İNEK
600- TAVUK VE KAZ
601- TECRÜBEDEN ÇIKAN
602- TEK RUH TAN
603- TEKNOLOJİ
604- TEKRAR
605- TEMİZİNİ ARA
606- TEMİZLEN
607- TERBİYE TAT
608- TERECİ
609- TERS DÜŞÜNCE
610- TESADÜF MÜ..!
611- TEZZEKTEN TERAZİ
612- TİKSİNTİ
613- TOPLAN BORUSU ÇAL
614- TOPLUMDA Kİ ADI
615- TUTMUŞSUN,TUTTURMUŞSUN
616- TUZAK
617- UYANDIM NASİP YAŞDA
618- UYKUNDAKİ BAĞIN
619- ÜÇ GÜNÜMÜN ARASI
620- ÜÇ KAĞITÇI NIN HESABI
621- ÜÇ ÖĞÜT
622- ÜMMETLERİN SÜRESİ
623- ÜSTÜNÜ ALTINI BİLEN
624- VAR'DA YOK
625- VAR Kİ
626- VAR MI...?
627- VAR VE HAK
628- VARMI Kİ...!
629- VASİDİR ANNE VE BABA
630- VATAN
631- VEDA ZAMANI
632- VEKİL TAYİN EDİLMEDİ
633- VEL HAYA
634- VERİLEN ÖLÇÜNE
635- YA MÜRŞİT BUL
636- YA TARLAYA GÜBRE
637- YABANİ VE EVCİL
638- YAP,YAPDA
639- YARADAN KEFİL RIZKA
640- YARADILIŞIN GAYESİ
641- YARATA NIN YARADIŞINDA
642- YARADAN OL DEDİ
643- YAŞ'A,BAŞ'A OTURMA
644- YAŞAMIN SEYRİ
645- YAŞAR VE ÖLÜR
646- YAŞAYACAK MI...!
647- YAZAR ÇİZER
648- YAZDILAR SÖYLEDİLER
649- YER YÜZÜ MESCİT
650- YERİNDE SAYMA
651- YETMİYOR MU
652- YOKMUDUR
653- YOKTAN VAR OLAN
654- YOL
655- YÖNETİM VE İNSAN
656- YUMURTANIN HİKAYESİ
657- YUNUS A.S
658- YÜCE VE ALÇAK
659- ZAHİRDE HAZIRLA HAK
660- ZAHİRE BAKTIM
661- ZAMAN,ZEMİN VE ŞARTLAR
662- ZENGİN
663- ZERREYİ KÜÇÜMSEME
664- ZİKİR HALKADA
665- ZİYARET ETTİ
666- ZOR
667- ZORUNA GİTMESİN
668- FANİNİN BAHANESİ
669- BAHANELERİN YERİ
670- ÜNLÜ ÜNSÜZ
671- RÜTBE
672- KENDİ HAYAL
673- ZATI İNSAN
674- BİRİ
675- DAHA NE İSTERSİN
676- KILIF
677- YAPTIĞINDAN BELLİ
678- HALİNLE KONUŞ
679- ARA
680- OL DEDİ
681- ÖLÜR
682- DÜŞÜN
683- DÖNER DÖNER
684- ÖRT
685- ZAN ETTİN Kİ
686- BİR ŞEY
İLETİŞİM
ZİYARETÇİ DEFTERİ
MİSAFİR YAZARIMIZ KERİM BAYDAK (ADIYAMAN)
MİSAFİR YAZAR GİRİŞ YERİ
SAYAÇ
FOTO ALBÜM
GALERİ
RADYO 4 de 1
GURBET KİTABININ TARANMIŞ HALİ
SAÇLI HOCA
AYNALI BABA
BÜLBÜL HOCA
YUH BABA
MEZARLIKDAKİ MECZUP VİDEOSU
ESKİ İST.MECZUPLARI
LADİKLİ AHMET AĞA
MECZUP HİKAYELERİ
CİBALİ BABA
MECZUP CEMİL
BOSTANCI BABA
TERZİ BABA
CAHİT YETGİN DEN GÖRÜŞLER
HZ.ADEM-NUH-MUSA-İSA.VE S.A.V.
4 DE 1 LERİN GÖRÜŞ VE DÜŞÜNCELERİ 1
4 DE 1 E AİT GÖRÜŞ VE DÜŞÜNCELER 2
4 de 1 GÖRÜŞ VE DÜŞÜNCELER 3
GÖRÜŞLERİM 3
GÖRÜŞLERİM 4
GÖRÜŞLERİM 5
GÖRÜŞLERİM 6
GÖRÜŞLERİM 7
GÖRÜŞLERİM 8
GÖRÜŞLERİM 9
www.cahityetgin01.tr.gg

O...! OL DEDİ OLDUN.OLMADIN ODUN OLDUN. Cahit Yetgin den. BİR BİRDİR.İKİ,ÜÇ DEĞİL,SIFIR HİÇ DEĞİL.Cahit Yetgin den. cahit.yetgin.01@hotmail.com
4 AKIL AÇIKLAMASI
 

AKIL DÖRT KISIMDIR

1. Akl-ı meaş

2. Akl-ı mead

3. Akl-ı nûrânî

4. Akl-ı kül

Allah-u Teâlâ birisine çekişiyor, birisine tenbih ediyor, diğerine sofrasını açmış, bir diğerini kucaklamış.

Dört derece aklın izahı:

 

1. AKL-I MEAŞ

 

Bu akıl sahipleri baygındır. Kısa görüşlüdür. Sadece görünüşe göre hüküm yürütür.

Âyet-i kerime’de:

“Onlardan kimi nefsine zulmedendir.”

 

Allah-u Teâlâ bizi kendisini bilmemiz ve kendisine ibâdet etmemiz için yarattığı halde, nefs-i emmaredeki bu insanlar; emanet-i ilâhi olan aklı kötüye kullanmış, gönderiliş sebebini bilememiş, lütuf ve ihsanları vereni unutmuş, şeytana uymuş, dünyaya tapmış ve böylece yolunu değiştirmiştir.

Allah-u Teâlâ kendisini unutanlara, zikirden ve fikirden gafil olanlara fâsık ismini vermiş, Âyet-i kerime’sinde şöyle buyurmuştur:

“Allah’ı unuttuklarından dolayı Allah’ın da kendilerini kendilerine unutturduğu kimseler gibi olmayın. Onlar yoldan çıkmış fâsıkların tâ kendileridir.”

 

Sarhoş gibi ne yaptıklarını bilmezler. Ahirette kendilerini azaptan kurtaracak, ilâhî hoşnutluk kazandıracak olan işlere yönelmezler.

“Onlar dünya hayatını âhirete tercih ettiler.”

 

Âyet-i kerime’sinde beyan buyurulduğu üzere, Akl-ı meaş’ta olanlar sadece dünya hayatına rağbet ederler. Dünyayı mâbud edinerek ona taparlar. Zamanlarını bütünüyle dünyaya hasrederler.

Resulullah -sallallahu aleyhi ve sellem- Efendimiz bir Hadis-i şerif’lerinde buyururlar ki:

“Dünyaya muhabbet etmek, büyük günahların en büyüğüdür.”

 

Nefsin arzularına uymuş, zevk ve sefâya dalmış, gerçek hayatın bu dünya hayatı olduğunu zannetmiş; böylece ömrünü tüketiyor, gerçek hayatın ölümden sonra başlayacağını bilmiyor.

Diğer bir Hadis-i şerif’lerinde ise şöyle buyururlar:

“İnsanlar uykudadırlar, öldükten sonra uyanırlar.”

 

Halk niçin uykuda? Çünkü Hakk’tan sapmış, nefsine tapmış, şeytanın peşinde koşup duruyor. Böylece Hakk’tan, hakikattan ayrılmış.

Allah-u Teâlâ kullarına karşı çok şefkatli, çok merhametli olduğundan tenbih ediyor, şeytanın düşmanlığından kullarını korumak ve sakındırmak için Âyet-i kerime’lerinde şöyle buyuruyor:

“Ey Âdemoğulları! Ben size: ‘Şeytana ibadet etmeyin, o sizin apaçık bir düşmanınızdır, bana kulluk edin, bu dosdoğru yoldur.’ diye emretmedim mi?”

 

Kendisini şeytana teslim eden kişi ona ibadet ediyor demektir.

Akıllı insan, hayır görse bile düşmanından bir şey kabul etmez. Çünkü onun tuzağından emin olunmaz.

Binaenaleyh bu ilâhî emre uyarak, şeytana daha şiddetli düşmanlık yapmak, aldatmak istediği hudutlarda onu yalanlamak, muhalefet etmek gerekiyor.

Bu bir emr-i ilâhî’dir.

Şeytanlaşmış insanlarla da arkadaşlık yapmamak gerekir.

Allah-u Teâlâ Âyet-i kerime’sinde:

“Zulmedenlere meyletmeyin, yoksa size de ateş dokunur.”

 

Kendilerinde zulüm bulunan kimselere meyletmek insanı ateşe götürürse, zulmü kökleşmiş olanlara eğilim duymanın, üstelik tamamen meyletmenin neticesini düşünmek gerekir.

Resul-i Ekrem -sallallahu aleyhi ve sellem- Efendimiz ise Hadis-i şerif’lerinde buyururlar ki:

“Mümin-i kâmilden başkası ile sohbet etme!”

 

Şâh-ı Nakşibend -kuddise sırruh- Hazretlerimizin de bu hususta güzel bir beyanları var:

“Görüştüğün kimseden fayda görüyorsan, onunla görüşmen vaciptir, zarar görüyorsan ayrılman vaciptir.” buyururlar. Çünkü görüştüğün kimsenin hali üzerine intikal eder.

 

Akl-ı meaş’da olanların kimi para hırsındadır, kimi lezzetler peşindedir. Kimisi çocuğunu düşünür, kimisi şehvet yolundadır.

Ve fakat gün gelir, ömür sona erer. Tûl-i emel bitmiştir. Herkes sorguya çekilmiştir. Kimisi saâdet-i ebediyeye varmıştır, kimisi de kendisini helâk etmiştir. Zira o, niçin yollandığını bilmedi, dünyaya o kadar tapmıştı ki, onun için gönderildiğini sanmıştı.

Halbuki Allah-u Teâlâ Âyet-i kerime’sinde buyurur ki:

“O hanginizin daha güzel amel işleyeceğinizi imtihan etmek için ölümü ve hayatı yaratandır.”

 

Resul-i Ekrem -sallallahu aleyhi ve sellem- Efendimiz bu Âyet-i kerime’nin tefsiri mahiyetinde olmak üzere bir Hadis-i şerif’lerinde şöyle buyurmaktadır:

“Sizi imtihana çekmek için ki, hanginizin akılca en güzel, Allah’ın haram kıldığı şeylerden sakınmada en müttaki, O’nun taatine koşmakta en hızlı olacak.” (Süyuti)

Bu sahnede öyle bir durum var ki, kişinin her an fotoğrafı çekiliyor, her sözü her kelimesi zaptediliyor.

İnsanların hidayetine vesile olan güzel arkadaş olduğu gibi, isyana teşvik eden de kötü arkadaştır.

Bunun içindir ki, insanın bu noktada aklını kullanması lâzımdır.

Allah-u Teâlâ Âyet-i kerime’sinde:

“Onların çoğu akıllarını kullanmazlar.”

 

Nice nice güzel yolda olanlar, arkadaşlarının kurbanı olmuşlar; ebedî hayatlarını kaybederek, cehenneme düçar olmuşlardır.

Resul-i Ekrem -sallallahu aleyhi ve sellem- Efendimiz bu hususta bir Hadis-i şerif’lerinde şöyle buyururlar:

“Günahkâr ve isyankâr arkadaşlardan hazer et. Zira senin de onlardan olduğun anlaşılır.”

 

Allah-u Teâlâ insanların yaratılış sebebini açık olarak bildirmiş ve Âyet-i kerime’sinde şöyle buyurmuştur:

“Ben cinleri ve insanları, ancak (beni bilsinler) bana kulluk etsinler diye yarattım.”

 

Allah-u Teâlâ’yı bilmeyen, O’na gerçek mânâda ibadet edemez. Her şeyden evvel Allah-u Teâlâ’yı bilmek, Allah-u Teâlâ’yı bilmek için de kişinin nefsini bilmesi gerekir.

Bu ihsan ve ikramlar karşısında nankörlük eden kimse açıkça kendisini helâk etmiş olur.

Lütfettiği vücut binasında düşmanların yer alması ile, yani Hakk’tan gayrı şeylerin muhabbetini kalbine koyması ile hak ve hakikatten sapmış olur.

Çünkü Âyet-i kerime’de:

“Allah hiç kimsenin göğsünde iki kalp yaratmamıştır.”

 

Ki birisini muhabbet-i Mevlâ’ya, diğerini muhabbet-i mâsivâya hasretsin.

Nazargâh-ı ilâhi olan kalbi Allah-u Teâlâ kendisi için halketmiştir. Binaenaleyh o kalpte Allah-u Teâlâ’nın muhabbeti mevcutsa, daha doğrusu Allah-u Teâlâ mevcutsa, mâsivâ o kalbe giremez.

Para varsa kasada kesede, malı varsa dükkanda evinde olacak, fakat bunlar kalbe girmeyecek. Eğer kalbe girerse kalbi ifsad eder ve muhabbet-i Mevlâ o kalpte bulunmaz.

Hakk ile olmayan, o binayı nefis ve şeytana tahsis etmiştir, Hakk’ın ihsan ve ikrâm ettiği latîfeleri ifsad etmiştir. Bir düşman bir eve girdiği zaman evi tahrip ettiği gibi, bu iki düşman da kalbi ve bütün vücudu ifsad ederler. Kişi artık görünüşte insan, fakat icraatıyla hep hayvan, hatta hayvandan da elli derece daha aşağı. Zira o hayvan amma, Yaratan’ını biliyor ve tesbihini yapıyor.

Allah-u Teâlâ Âyet-i kerime’sinde buyurur ki:

“Hiçbir şey yoktur ki, O’nu hamd ile tesbih etmiş olmasın. Fakat siz, onların tesbihlerini anlayamazsınız.”

 

Yaratılan her şey Allah-u Teâlâ’yı tesbih eder, amma siz duymuyorsunuz.

Akl-ı meaş olanların sıfatları hayvanîdir, çok korkunç bir şeydir. Bu sıfatlar izâle edilmezse, o ahlâk-ı zemime sebebi ile âhirette de hayvan suretinde çıkar. Çünkü her ahlâk-ı zemime’nin kendine mahsus bir sıfat-ı hayvâniyesi vardır.

Allah-u Teâlâ herkesin mukadderâtını alnına yazmıştır, insan amelinin karşılığında bir rehindir.

Âyet-i kerime’sinde:

“Biz herkesin dünyadaki amelini kendi boynuna doladık.”

 

Her insanın amel defteri boynunda takılı gibi kendisinden ayrılmayacaktır.

Herkesin sıfat-ı insaniyesi veyahut sıfat-ı hayvaniyesi bellidir, fakat okunmuyor. Perde kalkınca her şey görülecek, herkesin sıfatı belli olacak ve görülecek, icraatı ile beraber. Vücut elbisesini soyunca, diğer elbiseyi giyince, işte o zaman bütün hakikatler ortaya çıkacak.

Ve denilecek ki:

“Oku kitabını! Bugün hesap görücü olarak sen kendine yetersin.” (İsra: 14)

Herkes kitabını okuduğu zaman, dünya hayatında yaptığı her şeyin en ince teferruatına kadar yazılmış olduğunu görecek. Artık dünyadaki kitap dürülmüş, âlem-i berzahtaki kitap açılmıştır.

O gün muhasebe günü olduğu için kâr ve zarar o günde meydana çıkar. Zarar edenler zarar ettiklerini bilirler, lâkin bu kendilerine hiçbir fayda sağlamaz.

Allah-u Teâlâ Âyet-i kerime’sinde buyurur ki:

“Ey iman edenler! Allah’tan nasıl korkmak lâzımsa O’na yaraşır şekilde öylece korkun. Sakın siz müslüman olmaktan başka bir sıfatla can vermeyin.” (Âl-i imran: 102)

Ölünceye kadar hâlet-i İslâm üzere sebat ediniz, başka bir hâlet üzerinde bulunmayınız.

Bu Âyet-i kerime karşısında âlimler değil, veliler değil, sâdıklar değil, peygamberler dahi korkmuştur.

Yusuf Aleyhisselâm’ın şöyle bir niyazı vardır:

“Allah’ım! Müslüman olarak ruhumu al ve beni sâlihler zümresine kat.”

 

O, bu dilek ile âhirete intikal etmiştir. Gerçekten Allah’a gönülden bağlı olanların can atacakları arzu ve gaye işte bu sondur.

Sıddık-ı Ekber -radiyallahu anh- Hazretlerinin de son sözü bu oldu.

Resul-i Ekrem -sallallahu aleyhi ve sellem- Efendimiz Hadis-i şerif’lerinde:

“Nasıl yaşarsanız öyle ölürsünüz, nasıl ölürseniz öyle haşrolunursunuz.”

 

Hangi hayvani sıfatla ölmüş ise Allah-u Teâlâ hayattaki suretinin üzerine o hayvan suretini verecek ve onun kim olduğunu herkes tanıyacak.

Sıfat-ı hayvaniyenin ne olduğunu daha iyi kavrayabilmeniz için bir temsil arzedeceğiz. Bu sıfatların izalesi için ne lâzımsa yapmak gerektiğini ifade etmek istiyoruz.

Bir akşam üstü idi, bir kardeşin vefat haberi geldi. Fakat o anda sıfatını gösterdiler, çok korkunç bir sıfatla vefat ettiğini gördüm. Sevdiğim bir kimse olduğu için çok mükedder oldum. Dikkat edenler bu hâlimi anlamış olacaklar ki, “Bu hâliniz nedir?” diye sordular. “Bir şey değil!” dedik.

Sıfatını gördüğüm halde bu kardeşin cenazesine yine gittim. Kabrinin karşısında durdum ve şöyle niyaz ettim. “Allah’ım! Sen hükmünde hikmet sahibisin, hakikatı ancak sen bilirsin. Bu kardeşi biz çok iyi biliyoruz. Ne olur bunu affet!” Kabre girmeye iki karış kalmıştı, Allah-u Teâlâ, sıfatını sildi. İnsan suretinde aşağıya gitti.

Bu duamı kabul ettiğinden ötürü Allah-u Teâlâ’ya öyle şükrettim ki, gözlerimden yaş boşandı. Kimse görmesin diye de usulca oradan çekildim.

Bu ki sevdiğimiz bir kardeş, bu hale düşüyor. Demek ki boşluğu varmış, sıfat-ı hayvaniyeyi tamamen izale edememiş.

Resul-i Ekrem -sallallahu aleyhi ve sellem- Efendimiz Hadis-i şerif’lerinde buyururlar ki:

“Allah-u Teâlâ’yı zikir, kalp hastalıklarına şifâdır.”

 

Kurtuluşun en güzel çaresi Allah-u Teâlâ ve Resul’ünü kalbe almak, zikrullah ile meşgul olmak, içteki düşmanları atmak ve muhabbet-i ilâhî’ye nâil olmaktır.

Allah-u Teâlâ Âyet-i kerime’sinde:

“Nefsini temizleyen kurtulmuştur.”

 

Nefsini günahlardan arındırıp takvâ ile terbiye eden, tekâmül ettirerek feyizlendiren kimseler ebedî saâdet ve selâmete namzet bulunmuştur.

Allah-u Teâlâ kendisine yönelen tevbekâr kullarını af edeceğini, isyan batağına düşen kullarının ümitsizliğe kapılmamaları için, bir çıkış yolu bulunduğunu Âyet-i kerime’sinde haber vermektedir:

“Bununla beraber şüphe yok ki ben, tevbe eden, iman edip salih amel işleyen, sonra da Hakk yolunda ölünceye kadar sebat edenleri elbette çok bağışlayıcıyım.”

 

Günahı işleyen, hatayı yapan biz olduğumuz halde, Allah-u Teâlâ bizi tevbeye çağırmakta ve affedeceğini müjdelemektedir.

Akl-ı meaş’taki ilim:

Süflî âlim, nefsine dayanarak zan ile hareket eder. Âyet-i kerime ve Hadis-i şerif’e bakmaya lüzum bile görmez. O “Biliyorum” der.

Hazret-i Ali -radiyallahu anh- Efendimiz buyururlar ki:

“Akıllının dili kalbinde, ahmağın dili ağzındadır. Edep, aklın suretidir. Kötü edeple şeref olmaz. Cehaletten daha kötü hastalık yoktur. Akıl tam olunca söz eksik olur.”

Akl-ı meaş’ın kalpteki durumu:

 

 

Meselâ bir pınar var. Su kaynayıp beşeriyetin su içme imkânı olduğu gibi, çöplerle dolarsa hiç hükmü kalmaz.

Âyet-i kerime’de şöyle buyurulmaktadır:

“O gün ki, ne mal fayda verir ne de oğullar. Meğer ki Allah’a tamamen sâlim ve temiz bir kalp ile gelenler ola.”

 

 

2. AKL-I MEAD

 

Bu akıl sahipleri yarı aygın, yarı baygındır. Hakk’a giden bir rehber bulursa ayılır, bulamazsa bayılır.

Âyet-i kerime’de:

“Kimi mutedildir.”

 

Bunlar orta yolu tutanlardır. Allah-u Teâlâ’nın emirlerine riâyet etmeye gayret göstermelerine rağmen, gevşek davranırlar ve günah işlerler. İyilikle kötülüğü birbirine karıştırırlar.

Akl-ı mead olanlar hem dünya hayatını hem de ahireti düşündükleri için sayıları Akl-ı meaş’da olanlar kadar çok değildir, nisbeten ayıklanmışlardır. İbadet de ederler, kabahat da ederler.

Dünya gerçekten muvakkat bir zaman içindir, günleri mahduttur, itimada şayan değildir, geçicidir, gönül bağlamaya değmez. Serap gibi parıldar, bulut gibi geçer gider.

Çoğu zaman yüz seneyi bile geçmeyen dünya hayatı ile sonsuzluğu tasavvur olunamayan ahiret hayatı mukayese edilirse, ehemmiyet derecesi kendiliğinden ortaya çıkar.

Lâkin ebedî bir hayatın ekim tarlası olduğu için çok kıymetlidir, çok muhteremdir.

Resul-i Ekrem -sallallahu aleyhi ve sellem- Efendimiz Hadis-i şerif’lerinde:

“Dünya âhiretin tarlasıdır.”

 

Eğer insan gönderiliş sebebini lâyık-ı veçhile bilirse, gece-gündüz o tarlayı ekmek için çalışır. Böylece hem dünya saâdetine hem ahiret selâmetine nail olur, hem de kendisini nâr-ı cehennemden muhafaza etmiş olur.

Allah-u Teâlâ kendisine nasıl sığınmamız icabettiğine dair Âyet-i kerime’sinde buyurur ki:

“Ey Rabbimiz! Bize dünyada da iyilik ve güzellik ver, âhirette de iyilik ve güzellik ver. Bizi cehennem azabından koru.”

 

Bu duâ bütün hayırları içine almaktadır, bütün şerleri de uzaklaştırır.

Dünya sayesinde ahiret kazanılır. Bu gaye için kullanıldığı zaman insana bir gemi olur, suyun üstünde yüzdürür. Gayesi haricinde kullanılırsa cehennemin dibine indirir.

Bir Hadis-i şerif’te şöyle buyuruluyor:

“Haberiniz olsun ki dünya melundur, içindekiler de melundur. Ancak Allah-u Teâlâ’yı zikretmek ve O’nun rızâsına uygun şeylerle, bilen ve öğreten müstesnâdır.”

 

Diğer insanlar da ekim yapıyor amma, onlar dünyanın melun kısmına dalmışlar, hayatlarını hiçe müncer etmişlerdir.

Ukbâyı bırakıp dünyaya meyletmek, Hakk’ı bırakıp bâtıla sarılmak demektir. Hakk ve hakikatı bırakıp dünya lezzetlerine dalanlar büyük bir belâya ve uğursuzluğa uğramışlardır.

Âyet-i kerime’de ise şöyle buyuruluyor:

“İnsan için kendi çalışmasından başka bir şey yoktur.”

 

Her çalıştığı insanın olmaz. İnsanın olan ancak çalışmasıdır.

Gece gündüz çalışmak gerekiyor. Zira burası bir tarladır. Bir ebedî hayatın ekimine geldik. Ya saâdet-i ebediye veya felaket-i ebediye ile karşı karşıyayız.

Buradan da anlaşılıyor ki dünya hayatı çok mühimdir, çok sakınmamız gerekiyor.

Resul-i Ekrem -sallallahu aleyhi ve sellem- Efendimiz Hadis-i şerif’lerinde buyururlar ki:

“Dünya malını ehline terk ediniz. Zira ondan ihtiyacından fazlasını alan kimse, şuursuzca kendini helâk etmiş olur.”

 

Aslında merhametlilerin en merhametlisi olan Allah-u Teâlâ hiçbir zaman kuluna azap etmez, cehennemine atmaz. Fakat bir kul Hakk’ı bırakır, nefis putuna tapar, şeytana uyar, dünyaya dalarsa, o zaman kendi nefsine zulmettiği için şeytanı ile beraber cehenneme atılır.

Çok korkmak gerektiği gibi, ümitsizliğe de kapılmamak gerekiyor.

Resulullah -sallallahu aleyhi ve sellem- Efendimiz Allah-u Teâlâ’nın merhametinin ne kadar çok olduğunu Hadis-i şerif’lerinde şöyle beyan etmektedir:

“Allah kulunun tevbe etmesinden, şu kişinin sevinmesinden daha çok hoşnut olur.

 

Şöyle ki, bu kişi yanında devesi, üstünde suyu, azığı olduğu halde varıp sahrada tehlikeli bir yere kondu ve başını yere koyup uyudu. Bir de uyandı ki, devesi başını alıp gitmiş. (Onu ararken) Sıcaktan bunalmış, susuzluğa, korkuya düşmüş, işi Allah’a kalmıştı. Bari eski yerime olsun döneyim diye dönüp geldi. Az bir uyku kestirip sonra başını kaldırınca devesini yanında buldu.”

Yeter ki kul niçin geldiğini bilsin, Allah-u Teâlâ’ya yönelsin, ibadet-taatına devam etsin.

Abdullah bin Mesud -radiyallahu anh-den rivayet edildiğine göre Resulullah -sallallahu aleyhi ve sellem- Efendimiz bir Hadis-i şerif’lerinde şöyle buyurmuşlardır:

“Allah-u Teâlâ aklı yarattığı zaman ona: ‘Gel!’ dedi, o da geldi. Sonra: ‘Geri dön!’ diye emretti. O da geri döndü. Bunun üzerine akla buyurdu ki:(Rezîn)

‘Ben kendime senden daha sevgili olan başka bir şey yaratmadım. Seni, nezdimde mahlûkatın en sevgilisi olana bildireceğim.’”

Akıl odur ki harfi harfine Allah-u Teâlâ’nın ve Resulullah Aleyhisselâm’ın emirlerine itaat eder.

Hadis-i şerif’te:

“Cenâb-ı Allah’a itaat et ki, akıllı denmeye şâyân olasın.”

 

Mead akla sahip olanlar; zahidler sınıfına dahildirler, iyiliği ve kötülüğü tefrik etmek suretiyle hareket ederler, ibâdet ve taata devam ederler. Fakat yaptıkları her hayırlı işlerde nefis karışır ve müdahale eder ve payını alır.

İyi arkadaş bulursa iyiliğinde devam eder, ibadet ve taatını artırır. Fakat kötüsü ile olursa onu oradan çabuk saptırabilir. Çünkü mânen kuvvet bulmuş değildir.

Ölümü ve ahiret ahvalini tefekkür etmek, âhiret derdi ile dertlenmiş kimselerle hemhâl olup sohbet etmek, akl-ı mead’ı kuvvetlendirir, nurânileşmesine vesile olur.

Eğer bir Mürşid-i kâmil bulursa, nasibi varsa nasibini günâ gün alır. Nefsiyle mücadele nisbetinde, biiznillah-i Teâlâ bir gün olur zafere ulaşır.

Bir Âyet-i kerime’sinde ise:

“Sâdıklarla beraber olunuz.”

 

Bu emr-i şerif’e uyarak bir Mürşid-i kâmil aramak vâciptir.

İntisap edenler şeytanın emrine mukavemet ederler. Çünkü o tarikat-ı aliye’deki mevcut olan zevât-ı kiramın mânevî yardımlarıyla kuvvet kazanırlar. O kuvvet sayesinde şeytanın tahakkümünden kurtulurlar.

“Kim bir topluluğun arasına girerse onlardan olur.”

 

Hadis-i şerif’i mucibince, bir insan muhabbetle bir topluluğa iltihak ederse onlardan sayılacağı gibi, mahşerde de onlarla haşrolunur.

Akl-ı mead’daki nakilci âlimlerin durumu:

Bunların bazısı “Ben âlimim!” der. Hem kendi hükmünü koyar, Allah-u Teâlâ’nın önüne geçer, “Bu böyledir!” der; hem de Allah-u Teâlâ’nın Âyet-i kerime’sini, Resulullah Aleyhisselâm’ın Hadis-i şerif’ini koyar ve fakat “Ben âlimim!” demekten kendisini alamaz. Onun için Allah-u Teâlâ’nın önüne geçti.

Cehalet çok zemmedilmiştir ve fakat tahripçi nakilci âlimlerden daha güzeldir. Zira cahil kimse bunların yaptığı tahribatı bari yapamaz.

Allah-u Teâlâ bu gibi tahripçiler hakkında buyurur ki:

“Resulüm! Gördün mü o nefis arzusunu ilâh edineni? Artık ona sen mi vekil olacaksın? (Onu şirkten sen mi koruyacaksın?)” (Furkan: 43)

Hiç şüphe yok ki nakilci âlimlerin içinde çok iyileri de vardır.

Akl-ı mead’ın kalpteki durumu: Akıl insanî ruhtur ve hayvanî ruhun binicisidir.

 

 

 

 

Akl-ı mead madde ve mânâ arasında bulunur. Bazen dünyaya meyleder, bazen ahirete. Kapısı beş hislere açık olduğundan, göz gördüğü şeylere, kulak duyduğu, burun kokladığı, dil tattığı, el dokunduğu şeylere meyleder. Bunun için de kalp bazen ölür, bazen de dirilir.

Allah-u Teâlâ ilim ve irade ile insanı süslemiştir. Akıl odur ki, peygamber yoluna harfiyyen uymuş, iyilikle kötülüğü tefrik etmiş, iyiliği emretmiş, kötülüğü nehyetmiştir. Nefis ise arzularından sıyrılmıştır.

 

3. AKL-I NÛRÂNÎ

 

Nûrânî akla sahip olanlar gönderiliş sebebini bilmiş, Allah-u Teâlâ’ya yönelmiş ve içini nurlandırmaya çalışıyor.

Murâkaba sayesinde ilâhî tecelliyâtı kalbine almıştır, kalp aynasına cemal nûrları tecelli eder. Bu sayededir ki huzur, huşû ve maiyyete nail olabilir. Kurbiyet ancak Akl-ı kül’dedir.

Resul-i Ekrem -sallallahu aleyhi ve sellem- Efendimiz bir Hadis-i şerif’lerinde:

“Mümin müminin aynasıdır.”

 

Birinci müminden mümin-i kâmilin kalbi, ikinci müminden ise bizzat Allah-u Teâlâ murad edilmektedir. Mümin Allah-u Teâlâ’nın ism-i şerif’lerinden birisidir.

Allah-u Teâlâ onun kalbine tecelli ettiği zaman mârifetullah husule gelmeye başlar. Bunun hâsıl olması kalp aynasındaki bir müşâhedeye dayanır.

Nitekim diğer bir Hadis-i şerif’lerinde de buyururlar ki:

“İyi bilin ki insanda bir et parçası vardır. O iyi olursa bütün ceset iyi olur, o bozulursa bütün ceset ifsat olur. O et parçası kalptir.”

 

Vücut nurlanınca akıl da nurlanmış oluyor.

Âyet-i kerime’de ise şöyle buyuruluyor:

“Allah bir kimsenin sinesini müslümanlık için açarsa o Rabb’inden verilen bir nur üzerindedir.”

 

Kalbinde ilâhî nur tecelli edip durmaktadır.

Bu nuru Resulullah -sallallahu aleyhi ve sellem- Efendimiz Hadis-i şerif’lerinde şöyle beyan buyururlar:

“Mümin-i kâmilin ferâsetinden korkunuz. Çünkü o Aziz ve Celîl olan Allah’ın nuru ile bakar.”

 

Bunun mânâsı; kalbindeki nur-i ilâhî ile sırlarınızı keşfedeceği büyük ihtimaldir.

İşte Allah-u Teâlâ sevdiği kullarına böyle lütuflarda bulunur.

Bir insan helâl lokma yemekle, ihlâsla ubûdiyet yapmakla, farz ve nafilelere devam etmekle içini nurlandırabilirse; Allah-u Teâlâ dilerse onda hikmet husule getirir ve hikmetle konuşur.

Âyet-i kerime’de şöyle buyuruluyor:

“Allah hikmeti kime dilerse ona verir. Kime de hikmet verilirse, ona muhakkak ki çok hayır verilmiştir. Bunu ancak akl-ı selim sahipleri düşünüp anlar.”

 

Kim bildiği ile amel ederse, Allah-u Teâlâ ona bilmediklerini öğretir.

Ve Âyet-i kerime’de şöyle buyuruluyor:

“Allah’tan korkar takvâ sahibi olursanız, mualliminiz Allah olur.”

 

Bir kimse aklını iyi kullanarak Rahman olan Allah’a yaklaşmak için çalışırsa, Allah-u Teâlâ da onu nuruna kavuşturur.

Vücudunu tamamen nurlandıran kimseleri toprak dahi çürütmez. Çünkü sıfat-ı hayvaniyeden ayıklanmış, insan suretine girmiş, nur olmuş. Onlar insan suretinde haşrolunur.

Allah-u Teâlâ Âyet-i kerime’sinde:

“İyi bilin ki Allah’ın velî kulları için hiçbir korku yoktur, onlar mahzun da olmazlar.”

 

İşte çalışan bunun için çalışsın, yaşayan bunun için yaşasın!

Akl-ı nûrâni olanlardaki ilim:

Kafa gözü ile, kafa kulağı ile, çalışması ve gayreti ile zâhirî ilimde derinleşmiş, Allah-u Teâlâ’nın methini kazanmış olan âlimlerdir.

Buraya kadar zâhirîdir, bundan sonrası bâtınîdir.

Akl-ı nûrânî’nin kalpteki durumu: Kalp aynasının Cemâl nurları tecelli eder, kalp gözü görür.

 

 

 

 

Âlim nakış yapar, ârif ise parlatır.

İlâhî isimlere devam etmek suretiyle kalp tasfiyesi tamam olunca, Allah-u Teâlâ’nın sıfatlarının tecellisi ile marifet husule gelir. Bunun hâsıl olması, kalp aynasındaki bir müşahedeye dayanır.

 

4. AKL-I KÜL

 

Bu akla sahip olanlar Allah-u Teâlâ’nın sevdiği seçtiği kullardır.

Âyet-i kerime’lerinde şöyle buyurur:

“Allah dilediği kulunu zâtına seçer.”

 

Onu kurbiyete nâil buyurur.

Resulullah -sallallahu aleyhi ve sellem- Efendimiz ise Hadis-i şerif’lerinde buyururlar ki:

“Rahman olan Allah’ın cezbelerinden bir cezbe, insanların ve cinlerin amellerine denktir.”

 

Allah-u Teâlâ kimi sevdiyse, kimi kendisine çektiyse bu ilâhî lütfa nâil olur. O seni bir anda çekiverir. Milyarlarca sene yürüsen bu lütfa nâil olamazsın.

 

 

Farz-ı muhal ki bir kimse Kâbe yoluna çıkmış yürüyerek gidiyor, diğeri ise teyyare ile gidiyor. Seyr-ü süluk yolunda da bu böyledir. Kimisi nasibi kadar yürüyerek yola çıkar. Kimisi daha çok nasip almıştır, daha ileriye gider. Allah-u Teâlâ’nın keramet bahşettiği kimseler ise; kimisi uçarak gider, kuş gibi istediği yere konar. Sonra yürür, meclise varır. Kimisi de tayy-i mekân gider. Allah-u Teâlâ onlara yeri yürütür, bir adımda dilediği yere ulaşır.

Gönül yolcuları ise bir anda varır.

Bir anda nasıl vardığını size Âyet-i kerime ile ispat edeyim.

Süleyman Aleyhisselâm Belkıs’ın tahtını kimin getirebileceğini sorduğu zaman cinlerden bir ifrit; “Sen yerinden kalkmadan ben onu sana getiririm.” dedi. Hızır Aleyhisselâm ise bir anda getirebileceğini söyledi.

Bu husus Âyet-i kerime’de şöyle beyan buyurulmaktadır:

“Yanında kitaptan ilim bulunan kimse (Hızır) ise: ‘Gözünü açıp kapatmadan ben onu sana getiririm.’ dedi. Süleyman, tahtı yanıbaşına yerleşivermiş görünce dedi ki: ‘Bu, Rabb’imin lütfundandır. Şükür mü edeceğim, yoksa nankörlük mü edeceğim diye beni sınamak istiyor. Şükreden kendisi için şükretmiş olur, nankörlük eden de bilsin ki Rabbim müstağnidir, çok kerem sahibidir.’”

 

Bu Âyet-i kerime’den anlaşılıyor ki taht bir anda bir memleketten bir memlekete geldi. Allah-u Teâlâ tahtı da bir anda, kâinâtı da bir anda bir yerden bir yere nakletmeye kâdirdir, değil insanı!

Demek ki Allah-u Teâlâ sevdiği, seçtiği kulunu kendisine çektiği zaman bir anda varıyor. Değil Kâbe-i muazzama’ya, itimat edin huzur-u ilâhi’ye bir anda varır. Sevdi de seçti, seçtiği için çekti.

Allah-u Teâlâ dilediği kulunu zâtına çeker. Aklını kullanan bu sevgili kullar üç yoldan Hakk’a varır: Aşk, muhabbet ve mahviyyet.

“Bu Allah’ın fazl-u ikramıdır, kime dilerse ona verir.”

 

Allah-u Teâlâ lütfetmiş, kereminden müminlerin kalp gözünü açarak, onları mârifet nûruna ulaştırmış, rızây-ı Bâri’sine kavuşturmuş.

Cezbesiz hiçbir veli yetişmemiştir, bunu bilin. Çünkü bir kulun Hakk’a ulaşması, Hakk’ın o kulunu kendi tarafına çekmesi ile mümkündür. Hiçbir kimse kendi kendiliğiyle Hakk’a ulaşamaz.

Cezbe irfan ehlinin kalplerini tahrik eder; âşıkların gıdası, Hakk yolcularının zevk ve safasıdır. Şüphesiz bu da muhabbet ile kaimdir. Çünkü her şey sevgi ile mümkün olur. Aşk öyle bir lütuftur ki, ifadeye sığmaz. Hakk’tan geldiği için Hakk’a ulaştırır.

Mahviyyet de öyle bir lütf-u ihsandır ki Allah-u Teâlâ’ya kavuşturur. Zira bunlar kime verilmişse, Hâlik ile mahlûk arasındaki perdeleri kaldırır, bütün sıfatları, dilekleri kül eder.

Aşk ateştir, aşk lezzettir, Hakk’a ulaşmak için güç kaynağıdır.

Mevlânâ Câmi -kuddise sırruh- Hazretleri buyurur ki;

“Mecâzi de olsa aşk ve sevgiden yüz çevirme, vazgeçme, zira o hakiki aşka ulaştırmak için bir vasıtadır, köprüdür.”

 

 

Aşık olanın elem ve mihnete alışması lâzımdır. Çünkü sevilen, sevenin başkası ile meşgul olmasını istemez. Sevilen her ne kadar ezâ-cefâ ederse de sevgisinde samimi olan aşık bunları hoş karşılamalıdır.

“Sevgilinin yaptığı her şey sevimlidir.”

 

Aşıka en tatlı gelen şey, sevgilisi için yanmaktır. Mânen gıdalanmak elbette aşkullah ve muhabbetullaha bağlıdır. Aşk ve muhabbetin kemâline erenler, Mahbub-u hakiki ile olmaktan ve O’na hizmetten başka hiçbir şey düşünmezler.

Bunlar akıl yolu ile Hakk’a varan hakikat yolcularıdır. İnsan-ı kâmil’in makamıdır. O Hakk’a varmış ve Hakk’ta kül olmuştur. Bunlara “Hakk’a varmış.” denir. Kelime-i Tevhid’in sırrına mazhar olmuştur. O zamana kadar kendisinin de kâinatın da yokluğunu düşünüp, Allah-u Teâlâ’nın varlığını tesbih ederken; bu makama geldiğinde, kendisinin de kâinâtın da hakikatını görür. Meğer hep O imiş. Başka bir şey yok.

Müminlerin kalp gözlerini açarak, onları mârifetin nuru ile rızâ-i Bâri’sine eriştiren Allah-u Teâlâ’ya sonsuz şükürler olsun.

Allah-u Teâlâ tecelli edince, her şey helâk olucudur. Zât-ı ilâhi’nin nurları tecelli edince, beşeri vasıflar eriyerek tamamen yokluğa gömülür. Bu öyle bir tecelliyâttır ki kendi nurundan başka bütün nurlar mahvolur.

Âyet-i kerime’sinde buyurur ki:

“O’nun varlığından başka her şey helâk olucudur.”

 

(Kasas: 88)

Diğer taraftan Allah-u Teâlâ onda tecelli ettiği zaman artık Hakk vardır. Ne kendisi ne de aklı kalır. O var, başka bir şey yok.

Diğer bir Âyet-i kerime’sinde ise şöyle buyuruyor:

“Allah dilediğini mahveder, siler. Dilediğini de sabit kılar.”

 

Bu halden sonra kudsi ruh bâki kalır. Allah-u Teâlâ’nın nuru ile nazar eder. O’na bakar, O’ndan bakar, O’nunla bakar.

Demek ki Allah-u Teâlâ bir kula neler bahşediyormuş! Bir kula yapıyor bunu, bir lütf-u ihsan olarak.

Allah-u Teâlâ Âyet-i kerime’sinde buyurur ki:

“Onlardan bir kısmı da Allah’ın izniyle hayır yarışlarında öncü olanlardır. İşte bu, büyük bir fazl-u keremin tâ kendisidir.”

 

Akl-ı kül’de olanların ilmi:

Bunlar hakikata alınmıştır, hiçbir şey olmadığını görür, gayesi vâsıl-ı Hakk’tır ve fakat o daha asıl akl-ı kül’e ermemiştir. Orası ilk basamağın tırnağıdır. Bu nokta daha evvel şöyle izah edilmişti: Çalışır çalışır çalışır, teyyare meydanına kadar gelir, amma vâsıl-ı Hakk olmak murakaba ile kaimdir.

Akl-ı kül’ün kalpteki durumu: Kelime-i Tevhid’i sır gözü ile söylemek gerekir. Bu söylendikten sonra sır gözü ile tevhid nuruna nazar etme imkânı hâsıl olur. Zât-ı ilâhî’nin nurları tecelli edince, beşerî vasıflar eriyerek tamamen yokluğa gömülür. Burası “İstihlâk” makamıdır. Yokluğun da ötesinde bir yokluktur. Bu tecellide kendi nurundan başka bütün nurlar mahvolur.

 

 

 

 

 

 

DÖRT AKIL DERECESİNİN HÜLÂSASI

 

Allah-u Teâlâ’nın akl-ı meaş’ta olanlarla çekiştiğini, akl-ı mead’da olanlara tenbihat yaptığını, akl-ı nûrânî’dekilere sofrasını açtığını, akl-ı kül’de olanları kucakladığını beyan etmiştik.

Önemli olduğu için bunun da izahını yapalım:

Çekiştiği kimse; Hakk’tan ayrılmış, nefsin yaşama malzemesini temin etmeye çalışıyor. Bunların hayatları bomboştur. Çünkü Hakk’ı bırakmışlar, yoldan sapmışlar, şeytana uymuşlar, nefsine tapmışlardır.

Allah-u Teâlâ Âyet-i kerime’sinde:

“Dünya hayatında çalışmaları boşa gitmiştir, oysa onlar güzel iş yaptıklarını sanıyorlardı.”

 

Tenbih ettiği kimse; hem nefsini düşünüyor, hem de ahirete götürecek şeylerin teminini düşünüyor. Fakat yalnız düşüncede kalıyor, ya götürür ya götüremez.

İnsanoğlu mala-mülke bel bağlamış, hepsi kendisinin zannediyor. Halbuki mülkün vârisi yine Allah-u Teâlâ’dır.

Sofrasına aldığı kimse; o artık hakikatı kavramış, yükünü atmaya çalışıyor, Hakk’a yaklaşmaya çare arıyor. O ancak burada ayılıyor.

Kucakladığı kimse; o Hakk iledir, Hakk’dan ayrılmamak için niyaz ediyor. “Allah’ım beni zâtından ayırma!” diyor. O ahirette de Naim cennetindedir. Daima Allah-u Teâlâ’nın huzurundadır.

Bu gibi kimseler hem dünyada hem ahirette Allah-u Teâlâ ile olmak isterler. Dünyadaki durumları da bu, ahiretteki durumları da bu. Aynı durum dünyadan ahirete intikal etmiştir.

Allah-u Teâlâ Âyet-i kerime’sinde:

“İnsan için kendi çalışmasından başka bir şey yoktur.”

 

Bu “Kucaklamak” kelimesi belki yabancı gelebilir. Âyet-i kerime’ye dayanarak bu sözleri söylüyorum.

Çünkü Allah-u Teâlâ bu sevdiği kullar hakkında Âyet-i kerime’sinde:

“Onlar sıdk makamında, kuvvet ve kudret sahibi Hükümdar’ın huzurundadırlar.”

 

Onları çok sevdiği için, onlar hakkında böyle buyurduğu için, bu kelimeyi kullandık.

Allah-u Teâlâ bir kulu severse kendisine yaklaştırır. Sevdiği için, o kul kendisine yakın olmak ister. Bu kimse için hayat, ölüm, kabir, mahşer... diye bir şey yoktur. “Allah’ım beni dünyada da, kabirde de, mahşerde de, cennette de lütfundan ayırma!” diye niyaz eder. O yalnız Hakk’ı ister, Hakk ile olmak ister.

Aklın derecelerini ve her derecedeki akıl sahiplerinin durumlarını daha güzel kavrayabilmeniz için bazı misaller:

Bir babanın dört oğlu var. Bunlardan bir tanesini büyütmüş, okutmuş, sermaye vermiş ve ona şu tembihi yapmış: “Şu komşu bize düşmandır, çok kötüdür, ondan sakın, onunla görüşme, konuşma!” demiş. Bu tembihi yaptığı halde, o bunun tam aksini yapmış, onunla dostluk kurmuş. Onunla beraber isyana ve tecavüze yönelmiş, yoldan çıkmış, âsi olmuş.

Halbuki Allah-u Teâlâ Âyet-i kerime’sinde buyurmuştu ki:

“Ey Âdemoğulları! Ben size şeytana ibâdet etmeyin, o sizin apaçık düşmanınızdır diye emretmedim mi?”

 

Ona bu tembihat yapıldığı halde, o düşmana uydu, üstelik tecavüze de kalktı.

Oğlunuz bu hakareti size yapsa, bir baba olarak siz ne yaparsınız? Ya bir kul Allah-u Teâlâ’ya karşı bunu yaparsa, bunun cezasını siz düşünün ve kararınızı verin.

İsmi üstünde fâsık!

“Allah’ı unuttuklarından dolayı Allah’ın da kendilerini kendilerine unutturduğu kimseler gibi olmayın. Onlar yoldan çıkmış fâsıkların tâ kendileridir.”

 

İkincisine de aynı tembihi yapmış. O babasının yanında görünüyor ve bazı işler de görüyor. Fakat düşmanı ile gizlice dostluk kurmuş, alış-verişini onunla da yapıyor.

Halbuki Allah-u Teâlâ bu gibi kimselere de şöyle buyurmuştu:

“Ey insanlar! Şüphe yok ki, Allah’ın hesap günü hakkındaki vaadi gerçektir. O halde sakın sizi dünya hayatı aldatmasın. O çok aldatıcı şeytan da Allah’ın affına güvendirerek sizi aldatmasın.”

 

Bakanlar onu burada zannediyor, o ise sıfat-ı hayvâniyesinin icabını, icraatını yapıyor. Kiramen kâtibin melekleri ise hem her anının fotoğrafını çekiyor, hem de her kelimesini teybe alıyor. Bu işten de onun hiç haberi yok.

Üçüncüsü hâlisane hizmet ediyor, hainlik yapmıyor. Kendisini yetiştireni, yedirip içireni, mallarını emniyet altında tutanı biliyor ve şükrünü yapıyor, sahibini itiraf ediyor, yüksek maaşla da çalıştırılıyor.

“O hanginizin daha güzel amel işleyeceğinizi imtihan etmek için ölümü ve hayatı yaratandır.”

 

Âyet-i kerime’sinde beyan buyurulduğu üzere, imtihan sahasında olduğunu, gönderiliş sebebini biliyor.

Dördüncüsü ise, tam bir itimat sağlamış olduğu için, kısmen işin idaresi dahi ona teslim edilmiş. Onun bu durumu, Yusuf Aleyhisselâm’ın zindandan çıkıp maliye nazırı olmasına benzer. Bir köle iken onu efendi yapmış, onu lütfu ile vazifelendirmiştir. Bu ne büyük bir saâdettir!

Buna da ihlâsı, güzel davranışları, her hususta itimada şayan oluşu sebep olmuştur. Dünyada da, ahirette de saâdet ve selâmete erdirilmiştir.

 

Bu Dört Derecenin Hülâsası:

 

Akl-ı meaş’ta olup Allah-u Teâlâ’nın çekiştiği kimseler;Resulullah -sallallahu aleyhi ve sellem- Efendimizin, Hadis-i şerif’lerinde haber verdiği ve “Binde biri cennete, dokuzyüzdoksandokuzu cehenneme.” buyurduğu cehennemliklerdir.

Akl-ı mead’da olup Allah-u Teâlâ’nın tembih ettiği kimseler; Resulullah -sallallahu aleyhi ve sellem- Efendimizin Hadis-i şerif’lerinde ümmetinin yetmişüç fırkaya ayrılacağını, yetmişikisinin cehenneme gideceğini haber verdiği dalâlet fırkalarından olanlardır.

Herkes bir dolap çeviriyor, amma o dolabın kendisini nereye çevireceği belli değil. Çünkü dünya bir dolap, Allah-u Teâlâ’nın hükmü onu nereye çevirecek?

Akl-ı nûrânî’de olup Allah-u Teâlâ’nın sofrasına aldığı kimseler; yetmişüç fırkaya ayrılan müslümanların o bir kurtuluş fırkasına dahil olanlardır.

Akl-ı kül’de olup, Allah-u Teâlâ’nın kucakladığı kimseler;artık onlar O’nun öz kulu olmuşlardır. O bir kul iken sahibi onu efendi yapmıştır.

Satır ilim sahipleri “Akl-ı meaş”, “Akl-ı mead” ve “Akl-ı nûrânî” ye kadar çıkar ve orada kalır.

“Akl-ı kül” ve “Ulül-elbâb” akıllar sadır ilmine dayanır. Allah-u Teâlâ dilediğini ulaştırır.

 

 

ULÜL-ELBÂB

Allah-u Teâlâ’nın duyurması ve göstermesi ile husule gelen bir akıldır. “Akl-ı kül”den sonra artık akıl çalışmaz. Ancak ondan sonraki beşinci akıl, Allah-u Teâlâ’nın duyurması ile ve göstermesi ile olan bir akıldır. Bu ise “Ulül-elbâb”dır.

Allah-u Teâlâ’nın Âyet-i kerime’sinde “İlimde derinleşenler” diye vasıflandırdığı kimseler işte bunlardır. Bu ilim doğrudan doğruya Allah-u Teâlâ’dan gelir, bu ilmi ancak bildirdiği kimseler bilir, başkasına şâmil değildir ve faydalı olan hakiki ilim de budur.

Resulullah -sallallahu aleyhi ve sellem- Efendimiz Hadis-i şerif’lerinde buyururlar ki:

“İlim ikidir. Birisi dilde olup (ki bu zâhirî ilimdir) Allah-u Teâlâ’nın kulları üzerine hüccetidir. Bir de kalpte olan (mârifet ilmi) vardır. Asıl gayeye ulaşmak için faydalı olan da budur.” (Tirmizî)

Tarif edilen bu ikinci yol, yani münevver yol bu Hadis-i şerif’le öğrenilmiş oluyor.

Bir “Satır ilmi” vardır. Bu ilim duymakla, okumakla öğrenilir. Bir de Allah-u Teâlâ’nın kalbe koyduğu ilim vardır ki, bu “Sadır ilmi”dir, buna “Mârifetullah ilmi” de denir. İşte bunlar bu gayeye ulaşmış ve bu faydalı olan mârifetullah ilmine vâkıf olmuşlardır. Hem zâhirî hem bâtınî misal âlemine uçabilmek için iki kanatlı kuş mesabesinde olmuşlardır.

Ulül-elbâb, bütün varlığından soyunur, hiçbir şey bilmediğini ve câhil olduğunu itiraf eder. Çünkü dıştan içe geçmiştir, zâhirden bâtına intikal etmiştir.

“Ölmeden evvel ölünüz.”

 

Hadis-i şerif’inin sırrının tecelliyatı burada başlar.

Yerine göre ne akıl ne ilim burada çalışmaz. Burası Ulül-elbâb’a âittir. Bunlar Allah-u Teâlâ ile karşı karşıya gelenlerdir.

Allah-u Teâlâ ona ne bildirirse onu bilir, ne gösterirse onu görür. Gerçekten hiç olduğunu gözü ile görür ve bilir. Çünkü Hakk’a vâsıl olan Hakk’ı görür, kendisini görmez. Allah-u Teâlâ’ya iman eder, kendisini inkâr eder. Bu öyle bir makamdır.

Allah-u Teâlâ o kulundan perdeyi dilediği kadar kaldırır ve esrârını ona duyurur.

Allah-u Teâlâ Âyet-i kerime’sinde buyurur ki:

“İlimde derinleşenler ise: ‘Ona inandık, hepsi Rabbimizin katındandır.’ derler. Bu inceliği ancak akl-ı selim sahipleri düşünüp anlarlar.”

 

İşte Allah-u Teâlâ ancak ilimde derinleşen ve aklı Ulül-elbâb’a varan hakikat ehlinin hakikatı kavrayacağını beyan ediyor, başkası kavrayamaz.

Diğer bir Âyet-i kerime’sinde ise şöyle buyuruyor:

“Ancak akl-ı selim sahipleri öğüt ve ibret alırlar.”

 

Ulül-elbâb’dan başka kimse bunu tefekkür edemez. Bu sırlara ancak o mazhar olur.

Ulül-elbâb’da olanların ilmi:

Bu doğrudan doğruya vehbidir, Allah vergisidir. Bunlar Resulullah Aleyhisselâm’ın vârisidir.

Allah-u Teâlâ’nın imanı kalbine yazması ile, nuru kalbine akıtması ile, kalp kulağına duyurması ile, kalp gözüne göstermesi ile olur, Allah-u Teâlâ bu kullarına lütfu ile ilham eder.

 

“Ulül-elbâb” İki Türlüdür:

 

1. Zâhirî ulül-elbâb: Allah-u Teâlâ kimi ilimde derinleştirdiyse bunlar ilimde derinleşenlerdir.

2. Bâtınî ulül-elbâb: Allah-u Teâlâ’nın kendinde derinleştirdiği kullar vardır ki, bunlar Hakk’a vâkıftır, Allah-u Teâlâ’ya vukûfiyet kesbederler.

Ezcümle kimi ilme vâkıftır, kimi Hakk’a vâkıftır. Kimisini ilimde derinleştirmiştir, kimisini Zât-ı akdes’inde.

Allah-u Teâlâ onlara kendi ilminden ve hilminden ihsan eder. Binaenaleyh Ulül-elbâb’da olanlar doğrudan doğruya vehbîdir. Bunlar Resulullah Aleyhisselâm’ın vârisidirler. Allah-u Teâlâ bir peygambere dilediğini verdiği gibi, vehbi ilim de böyledir, çalışmakla okumakla öğrenilmez.

Âyet-i kerime’de şöyle buyurulmaktadır:

“Bu Allah’ın fazl-u ikramıdır, kime dilerse ona verir.” (Cumâ: 4)

 

 

(Zümer: 9)(Âl-i imran: 7)(K. Hafâ)

 

(Mülk: 2)(Fâtır: 5)(Haşr: 19)(Yâsin: 60)buyuruyor. (Kamer: 55)buyuruyor. (Necm: 39)buyuruyor. (Kehf: 104)Bu âlem “Tecrid” âlemidir. Allah-u Teâlâ’dan gayri her şeyden soyunulur. Bunun da sonu vuslattır.(Fâtır: 32)(Râd: 39)(Cumâ: 4)(Neml: 40)O kadar ince bir mevzu ki, bunu size temsille arz edeyim. (K. Hafâ)(Şûra: 13)buyuruyor. (Yunus: 62)(Bakara: 282) (Bakara: 269)(Tirmizî)(Zümer: 22)(Buhârî)buyuruyorlar. (Ebu Dâvud)(Ebû Davud) buyuruyor. (Tevbe: 119) buyuruluyor. (Münâvi)(Buhârî. Tecrid-i sarîh: 2143)(C. Sağîr) (Necm: 39)(Tirmizî)(Bakara: 201) buyururlar. (Münâvî) buyuruluyor. (Fâtır: 32)(Şuârâ: 88-89)Kalp bir melekût hazinesidir. Fakat ahlâk-ı zemimelerle, hayvânî sıfatlarla örtülü olduğu zaman, beş duyuya açılıp şehvet ve lezzetlere daldığı, masivâ ile dolduğu zaman kapanıyor, hayvanî kalp oluyor. (Tâhâ: 82) buyuruyor. (Şems: 9) (Münavî) buyuruyorlar. (Yusuf: 101)buyuruyor. (İsrâ: 13)(İsrâ: 44)buyuruluyor. (Ahzâb: 4)(Zâriyat: 56) (C. Sağir) buyuruyor. (Ankebut: 63) (Mülk: 2)(Tirmizî)buyuruyor. (Hud: 113) (Yâsin: 60-61) (K. Hafâ) (C. Sağir) (Nahl: 107) (Haşr: 19) buyuruluyor. (Fâtır: 32)




Bu sayfa hakkında yorum ekle:
İsminiz:
E-mail adresiniz:
Siteniz:
Mesajın:

O OL DEDİ OLDUN.OLMADIN ODUN OLDUN. Cahit Yetgin den
4 DE 1 LERE SESLENİŞLER
GAZETECİ-YAZAR VE ŞAİR
CAHİT YETGİN
************************
EDİTÖRLER
1- H.EREN YETGİN
2- Ö.ERDİ YETGİN
************************
EDEP BIRAKMAZ,
EDEPSİZ'E SÖZ.
EDEPSİZ,EDEP,
SÖZÜNDEN NASİPSİZ.
Cahit Yetgin den.
*******************
İNSANLIĞIN İÇİNDE
EY...YALNIZ İNSAN.
İNSANLIK DEMEYE,
4 DE 1 ŞAHİT LAZIM.
Cahit Yetgin den.
*******************
SAHİPSİZ SANMA ALEMİ.
SAHİBİ VAR SAHİBİ.
SEN,SEN OLDA
SAHİPLENMEYE KALKMA,
SAKIN....!
Cahit Yetgin.
**************
NE BENİM,
NE SENİN,
DEDİĞİN GİBİ OLSUN.
İSLAM DİNİ OLSUN.
Cahit Y etgin den.
********************
%25 dir OLGUN İNSAN.
FITRATININ ÖZÜDÜR AR.
%75 DİR RAKİBİ ARSIZ.
BİR AR'A ÜÇ ARSIZ.
Cahit Yetgin den.
*******************
HAN,HANCI VE YOLCU.
ÜÇ YALANCI.
DÜNYADAN GEÇTİ
BU ÜÇ YALANCI.
Cahit Yetgin
***************
4 AYAK BİR MASA
4 AYAK BİR HAYVAN
4 YÖN,DÖRT FİKİR
4 DE BİR AKLI SELİM
Cahit Yetgin den.
*******************
BİR DAMLA SU.
ET VE KEMİK.
BU AKILLA.
ALLAH BİR DEDİK.
Cahit Yetgin den.
*******************
SES,SEDA,NİDA.
SELAN OKUNDU
EL VEDA.
Cahit Yetgin den.
*******************
HABİL VE KAABİL
HEM KARDEŞ,
HEM KALLEŞ
Cahit Yetgin den
******************
FANİ GELDİ GEÇTİ.
BAKİ NE GELDİ
NE GEÇTİ.
Cahit Yetgin den.
*******************
BİR ANLASAM
MANA VERECEĞİM.
BİR ANLATAN OLSA
MÜKAFAAT VERECEĞİM.
Cahit Yetgin den.
*******************
LAKABI AYI
KENDİSİ DAYI
AVCISI ONDÖRT 'ÜNDE
14 LÜKDE SAY SAYI.
Cahit Yetgin den.
*******************
HER ŞEYDE AYRI BİR,
ÖZELLİK VE GÜZELLİK
HER ŞEYDE AYRI BİR
ÖZEL ÇİRKİNLİK.
Cahit Yetgin den..
*******************
AKIL SAYIMDA.
6.CI HİS ,MİS
ÖNEMLİ OLAN
PAK MI? PİS.
Cahit Yetgin 'den.
*******************
KENDİNCE İYİ.
HUYU VE SUYU.
YAPMACIK DIŞI
ANLAŞILDI MÜNAFIK
OLUŞU.
Cahit Yetgin' den.
*******************
BU GÜN BANA
YARIN SANA
GÜLÜP GEÇME
GELMEDEN BAŞINA.
Cahit Yetgin 'den.
*******************
HEM KEL,HEM FODUL.
ARSIZ MI,ARSIZ.
ARLANMAZ,UTANMAZ
ALLAH DAN KORKMAZ.
Cahit Yetgin' den.
*******************
DEĞER Mİ
BİR HİÇ'E
TALİP OLMAK.
BU GÜN PAHA BİÇ
YARIN BİR HİÇ.
Cahit Yetgin 'den.
*******************
ELİNDEKi IRAK
UZAKTAKİ SERAP
BE...E AHMAK
DÜŞÜNCEN HARAP.
Cahit Yetgin'den.
********************
İSA GELECEK MİŞ.
GELMEYECEK MİŞ.
SEN GELMİŞSİN YA.
SEN GİDECEK SİN...!
Cahit Yetgin'den.
********************
MEHDİNİN ZAMANI,
GELMİŞ,GELMEMİŞ.
SENİN ZAMANIN
GELMİŞ GİDECEK SİN...!
Cahit Yetgin'den.
*****************
SAF,SAF CEMADATLAR.
SAF OLAN,ASIL SAFİ,
CEMAATLER.
Cahit Yetgin'den.
***************
KENDİNE GEL,
YAŞIN KEMAL DE.
YA BAŞIN,YA YAŞIN.
TÜKENDİ AŞIN.
Cahit Yetgin den.
*****************
GELDE DÜZELT,
NE MÜMKÜN...!
EĞRİLİK MAYADA,
DOĞRULUK KATKIDA.
Cahit Yetgin den.
******************
ALLAH c.c.HU VAR.
ŞÜPHEMİZ YOK.
ÖLÜM VAR.
ACELEMİZ YOK
Cahit Yetgin.den.
******************
HEM KEL,HEM FODUL.
ARSIZ MI,ARSIZ.
ARLANMAZ,UTANMAZ.
ALLAH DAN KORKMAZ.
Cahit Yetgin.den.
******************
1453 Doğum Günün.

İs gibi,iz kalışın.
Tan gibi doğuşun,
Bul beni deyişin.
1453 de;
İstanbul oluşun.
Seni, bana,
Beni,sana,dünya'ya,
Kıymetli kılan.
Efendimin değer verişi.
Kutsal hedef oluşun.
Doğum günün kutlu olsun.
Nice tan vakti.
Ezanlarla uyanıp,
Kıyamet'e kadar,
İs ve iz kalasın.
Erenlerle buluşup,
İnşaallah vede maaşallâh.
Doğumun doğacaklar'a,
Vatan ve millet ola.
Cahit Yetgin
**************
BEN VE İSTANBUL.

Ben gelmişim…! Tarihinde.
Sen se, benden önce.
Öğrenmek istediğimde,
Tarihin içinde.
Ne kadar çok isim,
Koymuşlar mekânına.
Konstantinopolis,
Asitane ,listane
Darül hilafe,
Beldetül Tayyibe,
Payitaht-ı saltanat,
Mor şehir,istan boli,
İslam bol ve şimdi
İstanbul.
İmparatorlukların.
Baş şehri ünvanın
Efendimin seni,
Müjdelemesi.
Komutanı’nı ve
Askerlerini övmesi.
Fatih sultana,
Nasip oluşun.
Akıncıların iştiyakı,
Erenlerin keşfi.
Eba eyyübü ensarın,
Yaşı ve mekanı
Kutsallığına şahit,
İslam ümmeti
Mazideki silinmeyen,
İzlerin,Ayasofya,
Sultanahmet,
Topkapı sarayı,
Süleymaniye,fatih,
Camilerin.
Dünyanın gözü,
Üstünde,benim se,
Nöbetim hizmetinde.
Gelecek nesiller.
Sıra da bekler,
İştiyaklâ hizmet’e
Kucağında yatan
Şehitler hatırına.
Allah c.c. hu nasip,
Etmesin, başka bir,
Millet’e ve isme.
Sen,sen kal,
Şimdiki isminle.
İstanbul.
Cahit Yetgin den
******************
Geri gelseler…….!

Madem düşünen
Bir varlık sın…!
Bir an düşünce
Turuna çıkalım
Seninle…….!
Hz.İbrahim
Geri gel se…!
Şimdi ki yahudiler’e
Ne der…….?
Hz.İsa gel se..!
Hıristiyanlar’a
Ne der……?
Hz.Muhammed
Ebubekir,ömer,
Osman, ali.
Tarikat pirleri.
Müslümanlar’a
Ne der……?
Alparslan,fatih,
Osmanlı sultanları
Ne der….!
Lenin,mao,vs.
Ne der….?
Atatürk
Ne der……?
Vs.vb.ler.
Gelseler.
Kim hangi
Önderi kendine
Seçip idol olarak
Kabul etmiş se..!
Fakat layık
Olamamış sa..!
Kendisine vede
Kendi gibilere
Ne derlerler,
Acaba……?
Ey düşünen
Varlık…
Senin idolün
Seni,senin gibileri,
Beğenmez ken…!
Ben neyini
Takdir edip
Beğeneyim ki…!
Önce örnek
Model ol,
Hem liderinin
Hemde halkın
Takdirine
Layık ol.
Cahit Yetgin den
*******************

İkinci bodrum tatili…..!

Rabbimin misafiriyiz.
Bu fani dünya’da.
Sunduğu nimetlere
Sonsuz elhamdulillâh.
Misafir nasıl uymaz
Ev sahibinin evinde,
Edep ve erkâna….!
Kurcalar san..! sağı,solu.
Çıkarır san..! türlü,türlü,
Şeytana uyup,
Fitne fesat.
Şeytanlaşır,
Münafıklaşır san…!
Ev sahibinin verilmiş
Sözü var, bir mühlet
Misafir kalmana.
Usulca çıkarır aniden
Evinden.
Zan etme ki başka
Misafirhanesi yok.
Başka misafirhane
Evinde de,ağırlar.
Cömerttir hiç boş
Kalmaz misafirhaneleri
Her gün dolar,boşalır.
Çocuk gibi yaramazları
Ortalığı, karıştıranları
Ağırlar, evinin altında ki
Bodrum katında.
Evin altı dedim se;
Villa, birkaç kattır
Zan etme…!
Nasıl ki bir zamanlar
Gider din…..!
Muğlanın bodrum
İlçesine tatile veya
Başka bir yere…..!
Bu fani dünyanın da
Toprağın altında var
Bir bodrum katı.
Oraya da zamanında
Villa ev yapanlar
Gider tatile……..!
Sen se sıranı savdın
Devre mülk hakkını,
Müsadenle…..….;
Rabbena hep sana
Değil, bu ehli keyf.
Hak edenler de.
Biraz değil,ebedi,
Tatil yapsın.
Sürsün bodrum’un
Sefasını.
Cahit Yetgin
************

Huy ve kalıp’da eş.

Huyları ve kalıpları,
Birbirine benzeyen.
İki ayrı mahluk
Biri insan
Diğeri hayvan.
Bir balta girmemiş
Ormana bak,
Birde dön,
Eğitilmemiş insan
Topluluğuna bak.
İnsanlar mı? Hayvana
Hayvanlar mı? İnsana
Kendilerinde ki…!
Huy ve kalıpları örnek,
Göstererek,
Eşleştirip atasözleri
Üretmişler.
İşte benden sana
Örnekler;
Ayı,öküz,eşşek gibi,
İnsan deriz.
Kurt,tilki,yılan ve
Maymun gibi
Benzetme yaparız.
Şaşarım insan
Olduğumuz,halde,
Niye…? Niye…? kendimizi
Eş tutarız hayvan gibi,
Kalıp ve huylarımızı.
Acaba ?
Hayvanlar da
Kendi aralarında,
İnsan huy ve kalıplarını
Bizim gibi mi ? eş tutar
Yoksa biz mi ? kendimizi
Yakıştırırız hayvana…!
İçimizde hayvan huyu,
Oldukça,daha çok
Benzetiriz insan neslini
Hayvana.
Ne farkımız kaldı,
Hayvanlar dan gayrı
Yokmu dur?
İnsana benzeyen hayvan.
Benzetelim kendimizi
İnsan gibi hayvana……!
İnanmasan bak,
Atalarımızın
Ürettiği atasözlere.
Cahit Yetgin den.
******************
Basınca bam teline....!

Bak ne kadar da,
Görünüşde uysal.
Ne kadar da
Kibar,kültürlü
Havası güdüyor.
Üstüne üstelik
Şiir yazıyor
Dışı kalaylı,
İçi alaylı.
Bırak çuvaldızı,
İğneyi batırsan
Cıyak cıyak
Havası birden
Değişiveriyor.
Sanır sın ki...!
Haksızlığa uğramış.
Zavallı biri diye
Oysa;
Bam telin'den
Yazılan şiirden miş
Cıyak cıyak
Avazı.
Seni gidi
Bam teli içinde
Gizli....!
Bir şair gelir
Bam telinine
Dokundurdu mu
Şiirini,
Tanıdığını,zan ettiğini
Tanıyamazsın.
Hayret mi hayret
Meğer içi,dışı,ayrı,
Münafık oluşu
Bam telinin ucundaki
Şiir sözlerindeymiş
Sakladığı sırrı.
Bu kadar inceymiş
Bam teli.........!
Acaba bam teli
Kalınlar'da var mı
Dersiniz.?
Elbette var derim.
Biri münafık sa
Diğeri,
İç hasedini vurmaz
Kendince,
Uyanık ve keriz.
Şiirler deki o
Sır cümleler
İster münafık
isterse,kıskanç,
Hasteçinin,
Fark ettire,ettire.
Sırrını döker
Dillere.
Cahit Yetgin
**************
Aşağı tükürsem sakalım.
Yukarı tükürsem,bıyığım.
Rüzğara tükürsem,yüzüm.
Bende tükürmem,yutarım.
Cahit Yetgin den.
*******************
Aşık olurum deme,
Aşk cezbesi olmadık ça.
Aşk aşk diye yanmadıkça.
Cahit Yetgin
*************
Aşıklar aşığına,
Aşığı aşkına,
Medet,medet.
Medet hu,hu.
Cahit Yetgin
************
Atamın kelimeleri olmuş,
Bana, sana yabancı.
Yabancının kelimesi dolmuş,
Yazına,diline dolanmış.
Cahit Yetgin
*************
Ay güneş'den nur saçar.
Güneş kendinden ışık.
Sen ise karanlıkta,
Loş bir ışık.
Cahit Yetgin
************
Ayet hadis doğru.
Doğru okur,
Doğru söylersin.
Doğruya doğru dersin.
Bir türlü doğruya,Uymaz,
Doğru olmazmı sın.
Sen....!
Cahit Yetgin
*************
Bakan görür,zan etme.
Görünür,görünmez deme.
Cahit Yetgin
*************
Baş düşman şeytan.
Şeytanlaşmış insan.
İki ezeli rakip.
Biri galip,biri mağlup.
Cahit Yetgin
*************
Baş nereye,
Kuyruk o yöne.
Baş leşe,kuyruk,
peşinden düşer,
Leş'e.
Cahit Yetgin
*************
Nerde görsem,
Başı boş gezeni.
Bir bakarım
Sokak köpeğine.
İmrenir kulübe,
Köpeğine.
Cahit Yetgin
*************
Batıni ve zahiri.
Mücadele,mücadele.
Mücehhez ve haz.
Hazır ve tekmil.
Cahit Yetgin
*************

Ben dedik çe.
Gurur dediler.
Ben dedikçe.
Kibir dediler.
Ben, ben dedik çe.
Kudurdular.
Ben demeseydim.
Sen mi deseydim.
Sen sendin.
Ya ben.
Ben,benim nefsim
Değildi.
Cildimde ki ben di.
Benim ben'im.
Cahit Yetgin
**************

Beni kader mahkumu.
Seni gardiyan yapıp,
Başıma diken.
Kader değil de nedir.
Ben içerde,sen se dışarda.
Sende benim gibi,
Mahkum değilmi sin.
Mahkuma gardiyanlık yapan.
Cahit Yetgin
*************

Beni sev dedi,
Sevdirtti.
Sevdim.
Çıldırttı.
Cahit Yetgin
*************

Bilal habeş in sesi.
Ferah mı ferah.
Daveti beş vakit ezan.
Kıl secde et iman
Cahit Yetgin
**************
Bilmem bildiğini.
Bildiğimi bilir sen.
Bilirim bildiğini.
Cahit Yetgin
*************

Bir'e üç,ne yaparsın.
Bir aklı selim'e
Üç akılsız fitnebaz.
Ne güç yeter,nede söz.
Biri şeytana arkadaş.
Biri cin fikirli.
Biri hayvan tabiatlı.
Üçe bir sin,arkadaş.
Bir kendi başına güç.
Bir'e üç de olsa.
Bir olmaz sa,üç de olmaz.
Üçün varlığı,bir de.
Gün gelecek,gün geçecek.
Üçü de,bir diyecek.
Cahit Yetgin
*************


Bir an,
Düşün ey insanlık.
Haşâ allah c.c.hu olmasaydı.
Ölümde olmasaydı.
Cennet ve cehennemde.
Sen ne işe yarardın.
Ey insanlık.
Varlığı varlığımıza.
İnsan olmamıza.
Ölümün sonucu,
Cehennemlik veya,
Cennetlik olmamıza.
Sebep değil mi?
Ey insanlık.
Cahit Yetgin
*************

Bir anlasam,
Mana vereceğim.
Bir anlatan olsa.
Mükafaat vereceğim.
Cahişt Yetgin
***************

Bir dakika....!
Sessiz ol ve dinle;
Sessizlikdeki,
O sesi.
Cahit Yetgin
*************

Bir damla su.
Et ve kemik
Bu akılla
Allah bir dedik
Cahit Yetgin
**************


Bir dert olur.
Bin musibet.
Bir musibeti.
Bin nasihat.
Cahit Yetgin
*************

Bir elinde fani dünya.
Bir elinde baki.
Ne fani,ne baki.
Dengede tut taki.
Cahit Yetgin
*************

Bir fuhşa.
Dört şahit.
Dördü gerçek.
Şahit.
Cahit Yetgin
*************

Bir olan,
Ruh olan.
Bir üfledi
Ruhlar türedi.
Cahit Yetgin
*************

Bir olan ruh dan.
Üfledi bir ilk ruh.
İlk ruh dan sonsuz,
Binbir ruh.
Cahit Yetgin
*************

Bir senin,benim.
Birde o'nun bunun,
Hesabı var.
Birde bir'in
Hesabı var.
Hesabına hesap kat.
Çarp,topla,böl,
Sakın çıkartma.
Cahit Yetgin
************

Bir tek
İki çift,
Üçde de tek.
Beşde de tekde
Tekde tek.
Cahit Yetgin
************

Bir'den çoğalan,
Bir de,yok olan.
Birden bir'e
Tek olan.
Tek.
Cahit Yetgin den
*****************
Bir varmış,bir yokmuş.
Bir hikaye.
Biri hayat,
Biri ölüm.
Ben ne fani,
Sen ne sonsuz.
Kim demiş ki
Onsuz.
Cahit Yetgin
************

Bir'den çoğalan,
Bir de,yok olan.
Birden bir'e
Tek olan.
Tek.
Cahit Yetgin
************
Biri iyi huylu,
Biri huysuz.
Vaz geçmezler,
Huyundan,suyun dan.
Sen,sen ol.
Olma da,
Huysuz soyundan.
Cahit Yetgin
*************
Biri iyi huylu,
Biri huysuz.
Vaz geçmezler,
Huyundan,suyun dan.
Sen,sen ol.
Olma da,
Huysuz soyundan.
Cahit Yetgin
*************

Bu gün bana,
Yarın sana.
Gülüp geçme
Gelmeden başına.
Cahit Yetgin
************


4 de 1 ler için bir hayalim var.

Bir hayalim var.
Sizler için.
Bu dünya dan, göçüp gitmeden.
Bütün dünya için.
İnsanca yaşamak adına.
Hayvanları, bitkileri, doğayı,
Korumak adına.
Hayvan gibi insanları,
Eğitmek için.
Beşeri münasebetleri geliştirmek
Adına.
Cin gibi insanları, tanıtmak için.
Huzurlu ortamı sağlamak,
Adına.
Şeytan gibi, insanlarla,
Mücadeleyi öğretmek için.
Hayvan, cin, şeytan fikirli,
İnsanların sayısının % 75,
Olduğunu, ikna etmek için
Ve
% 25 in’de insan olduğunu.
Kanıtlamak adına.
Bir hayalim var.
Adı üstünde hayal.
Sadece hayalde gerçek.
Gerçekde hayal.
Bir hayalim var,
Sadece,
Ben kurguladım.
Gerçekte var olan.
Hayalde yok olan.
Bir hayalim var,
4 de 1 ler,
İnsanlık adına ve
Sizler için.
Cahit Yetgin den
*****************


Bu gün için var sevin me.
Yarın için yok,isyan etme.
Bu gün için yok,yerin me.
Yarın için umut ve dua et.
Cahit Yetgin
*************

Bu gün şeytanım dürttü.
Dürttükçe dürt tü.
Ben şeytanlaştım.
Şeytanım benden uzaklaştı.
Cahit Yetgin
*************

Bu gün,bu saat.
Bu an için var.
Bu gün,bu saat
Bu andan sonra.
Var mı,yok mu
Allah bilir.
Cahit Yetgin
**************

Bütün harflerle
Bütün rakamlar.
Yerli yerinde,hayatlar.
Çarpar,toplar,bölerler.
Çıkartırlar hayattan.
Cahit Yetgin
*************


Cahilin kabahati.
Kabahatini bilene dek.
Arif in kabahati
Cahil den katbe kat.
Cahit Yetgin
*************

Cennet'ten çıkan insanlık.
Cenneti özleyen insanlık.
Kendini arayan insanlık.
Neden,niçin,insanlık.
Diye,durup düşündün mü,
Hiç.
Cahit Yetgin
*************

Cennet rahat dı.
Bir meyve yasaktı.
Şeytan da tuzak dı.
Adem,havva uzak dı.
Cahit Yetgin
****************

Cezanı çektin mi zan ediyorsun.
Cezanın zahmetini çekiyorsun.
Cezanın saklısını bekliyorsun.
Cezanın,cezasının da ceza olduğunu,
Çok iyi biliyorsun.
Cahit Yetgin
***************

Cimriye kızamam.
Nasipsiz,kısmetsiz.
Nasipliye,kısmetliye
Sağlam bekçi diye.
Cahit Yetgin
*************

Çağrıldığın gün.
İsterse gitme.
Emri vakidir celb.
İlahi hakim.
Cahit Yetgin
*************

Çıkar her millet den.
Her milliyet den.
Her din den,mezhep den.
Hem alim den,zalimden.
Üç beş soysuz.
Şeytanın esiri olmuş.
İkiyüzlü yalancı.
Tamah ve hırslı.
Dururmu sakin.
Kudurmuş kuduz gibi.
Salyası dışarda,
Bir oyana,bir bu yana.
Acep ne işler açsa.
İnsanlığın başına.
Cahit Yetgin
*************

Çok düşüncenden.
Öz ve düş.
Yeğdir kötü düş.
Düş'ün özünü düş.
Cahit Yetgin
**************

Çoluk, çocuk elinde,
Çelik çomak,eğlence.
Nerde eğitim,öğretim.
21.yaşda fethi mübin.
Cahit Yetgin
*************


Çulsuz adamın,çuvalı var.
Unu yok.
Unu olsa da,tuzu yok.
Tuzu olsa da.
Oturacak yeri yok.
Cahit Yetgin
**************


Davut a.s. hakem.
99 koyun davasına.
99 yüz olsun.
Bir'ide olmasın.
Sıfır olsun.
Belamı açacak ha.
Zulümdür bu dava.
Tövbe,tövbe ya rab.
Cahit Yetgin
*************

Değer mi....!
Bir hiç'e
Talip olmak.
Bugün paha biç
Yarın bir hiç.
Cahit Yetgin
*************

Dinle dedim,dinletemedim.
Oku dedim okutamadım.
Derdin nedir dedim.
Hırsım para dedi.
Cahit Yetgin
*************

Divan'a getirdin
Divanda mizan.
Biri haklı,biri haksız.
Divanda hak ve hakikat.
Cahit Yetgin
************

Doğan güneş batacak.
Batan güneş doğacak.
Gece gündüze,
Gündüz, geceye bakacak.
Cahit Yetgin
************

Doğduğun yer mi
Doyduğun yer mi
Derler.
Rızkımla doğdum.
İşimin aşımın peşinde.
Doyduğum her yer.
Cahit Yetgin
*************

Doğdun ölmek için.
Niçin doğduğunu,
Bilmek için.
Cennet cehennem için.
Ölmeyi hak eden için.
Cahit Yetgin
*************

Doğru söze lâf yok.
Yalan söze,doğru yok.
Doğruluktan şaşma.
Yalana yanaşma.
Cahit Yetgin
************

Dört iyi,bir kötü.
Varsay.
Eder mi sana beş.
Bir kötü,dört eş.
Çekilir mi bir leş.
Dört dörtlük olsa.
Baş eğer,bir kötü.
Ortada ne kalır eş.
Nede leş.
Cahit Yetgin
*************


Dörttür hulafa-i raşidin.
Ebubekir,ömer,osman,ali.
Dörtdörtlüktür,örnekler.
Mahçup değildir ümmeti,
Muhammedler.
Cahit Yetgin den
********************
Dün.....! geçmişim.
Ya.....! hayretim.
Dünyam benim.
Öz geçmişim.
Cahit Yetgin
************

Dünya ya insan.
Karanlığa ay.
Aydınlığa güneş.
İnsan eşrefi mahluk.
Güneş ışık,ay nur.
Cahit Yetgin
*************

Düşenin dostu olmaz.
Düşmen mi gerekir.
Dostsuz kalasın.
Düşsen de,düşmesen de.
O hep,dost,o hep dost.
Cahit Yetgin
*************

Düşündüm de,düşündüm.
Çıkamadım işin içinden.
Düştüm düşümün içine.
Gelde çık işin içinden.
Cahit YETGİN
**************

Düşünmeden aklıma düşen.
Düşünmeden düşüme giren,
Hayalimi meşgul eden,
Umutsuz fikrimi kurcalıyan.
Sen,sen o değilmisin ki..!
zaman,zaman,bazen her zaman.
Benimle bir olan......!
CAHİT YETGİN
***************

Düşünmek insana,
Düşüncesizlik,
Hayvana mahsus.
İster düşün
İsterse düşün me.
Karar senin.
Ey insanlık.
Cahit Yetgin
************

Eceli gelmiş,
Susamış ölümüne
Sebep olmuş,
Katilin eline.
Cahit Yetgin
************

Edep bırakmaz,
Edepsiz'e söz.
Edepsiz,edep,
Sözünden nasipsiz
Cahit Yetgin
*************



Efendimin eşidir.
Hz.aişe.zeki mi,
Zeki ve akıl küpü.
İstişare edilen.
Hadis rivayet eden.
Cahit Yetgin
************

Efendimin ashapları.
Gökteki yıldızlar,
Gibi parlak,karanlıkda
Seç,bir yıldız parlat.
Cahit Yetgin
***********

Efendimin damadı'dır.
Hz.ali,ilmin kapısında.
Cesur yürekli,çatal,
Kılıçlı, haydar'ı.
Cahit Yetgin
************

Efendimin dostudur.
Hz.ebubekir.
Ne yılan,ne zehir dir.
Dosttur,dost.
Cahit Yetgin
************

Efendimin damadı'dır.
Hz osman.
Ahlaktır seciyedir.
Haya eder melekler.
Cahit Yetgin
***********

Efendimin hz.ömeri dir.
Hak hukuk adalet.
Ümmetine örnek şahsiyet.
Cahit Yetgin
*************

Efendimin ilk eşidir.
Hz.hatice.
Ne mal,ne mülk düşkünüdür.
Emsallerine örnek.
Cahit Yetgin
***********

Efendimin kızıdır.
Hz.fatıma.
Hem seyyit,hem şerif.
Soy'a renk katan.
Cahit Yetgin
***********

Efendimin torunları.
Hz.hasan,hz.hüseyin
Zehirdir, kandır ümmete,
Akıttıkları gözyaşı.
Cahit Yetgin
*************

Efendimiz s.a.v.
Elenmiş,seçilmiş.
Korunmuş,kurtarılmış,
Çıkarılmış miraca.
Yetki verilmiş şefaat'a.
124 binde bir olmuş.
Son bulmuş kendin de.
Peygamberlik makamı.
Ümmet olan şanslı,
Çünkü lideri şanlı mı,
Şanlı.
Cahit Yetgin
***********

Ek,aşıla.
Bak,okşa.
Ver nasihat.
Al hasılat.
Cahit Yetgin
**********

El insanın aynası,
El mi,bana yabancı.
Ben mi,el'e yabancı.
Ayna sırsız.
Görüntüsü arsız.
Cahit Yetgin
*************

Elhamdülillâhi,
Rabbil alemin.
Rahmeten lil alemin.
Cahit Yetgin
***********

Elinde ki ırak.
Uzakta ki serap.
Be e ahmak
Düşüncen harap.
Cahit Yetgin
*************

Bir eşref saati varmış
Birde eşşek saati.
Eşşeğin de saati mi olur muş.
İnsanda eşşeklik oldukça.
Olurmuş insanda da
Eşşeklik saati.
Cahit Yetgin
*************

Ey insanlığın içinde,
Ey yalnız insan.
Yalnız o ve sen
Varmıdır gayrısı.
Cahit Yetgin
************

Ey insanoğlu,
Zamanın kısa.
Kızak ve tuzak.
Sense kayan,
Geçmişine mazi,
Şimdikine bu an.
Yarının meçhul,
Kayarken,
Ne sağa,ne sola,
Dengeni;
Kaybetme sakın.
Cahit Yetgin
************


Ey yolcu.
Çıkmamışsın ki,göklere
İnesin.
Bir çıkana,birde inen'e
Sor.
Bu yolun ellibin senelik.
Yolu ve yolcusu var.
Çıkanı,ineni,yol da kalanı,
Vede düşeni var.
Her babayiğidin harcı değil,
Göklerin sonu.
Talipler ise yolun başında.
Başları gökte,el pençe.
Bekler.lebbeyk,lebbeyk,
Diye.gece gündüz inler.
Süzüle,süzüle,seçilir.
Kalbur üstü seçilmişler.
Mutlu ve kutlu olan.
Yolcu.mübarek ola.
Bu şerefli mevki ve makam.
Hakkındır hakka olan.
Teslimiyetindendir.
Şanın ve şerefin.
Cahit Yetgin
************

Eyke halkı,
Şuayip kavmi.
Zalim zalime,
Zelil rüsvay,
Eyke halkı.
Cahit Yetgin
*************

Ezel de kader.
Elde heder.
Cahit Yetgin
************

Fani geldi geçti
Baki ne geldi,
Ne geçti.
Cahit Yetgin
************


Fedakârlık yaparsın.
Kendince mutlusun.
Karşılığında nankörlük,
Görürsen şaşır ma.
Hiç şaşmaz,şaşırtmaz
Yaradan söylemişti.
Nankördür insan.
Cahit Yetgin
************

Gam,kasevet,tasa.
Hayatın bir yasası.
Kararır bu halde.
İnsanın yaşantısı.
Kim demiş sürelidir tasa.
Elbet bir gününde vardır.
Neşesi,mutluluğu,rehaveti.
Bir gün öyle,bir gün böyle,
Dünyanın değişmez yasası.
Cahit Yetgin
**************

Gece yarısı olmuş,
Uyku muyku yok.
Kaçtı mı bir kerre.
Bekle ki gele.
Cahit Yetgin
**************

Gel dedi,gittim.
Gittikçe,gel dedi.
Gittim,gittikçe.
Gel,gel dedi.
Cahit Yetgin
*************

Gelde düzelt.
Ne mümkün.
Eğrilik mayada.
Doğruluk katkıda.
Cahit Yetgin
*************

Geldim geleceğim.
Derken; ey vah
Zamanımı geçirmişim,
Beyhude.
İş işden geçti
Gideceğim tez ecelden.
Cahit Yetgin
*************

Geldin camiye,
Çıktın cemiyete.
Camide cemiyet,
Cemiyette cem.
Camide cansız sın.
Cemiyette canlı sın.
Asıl olan;
Cemiyette cansız.
Camide canlı olan
Cahit Yetgin
**************

Geldin gördün
Ya ne götürdün.
Sol elinle mi?
Sağ elinle mi?
Götürdün.
Cahit Yetgin
*************


Gelen onunla geldi.
Giden o na gitti.
Geometrik şekil,şekil.
Matematik dört şekil.
Çiz ve çöz şekil.
Senin ki eğri büğrü şekil.
Cahit Yetgin
*************

Gizli ve aşikâr.
İkiside birdir bir'e.
İsterse bir ol.
İsterse bir çift.
Hiç fark etmez.
Bir'in e'de bir.
Çiftine de.
Birdir bir.
Gizli ve aşikâr.
Cahit Yetgin
**************


Gördün beğendin.
Benim olsun istedin.
Düşündün mü hiç.
Hayırlı mı,hayırsız mı,
Hiç.
Cahit Yetgin
*************
Çeşit,çeşit

Ne yok ki çeşit
Hem de çeşit,çeşit
Din mi yok
Mezhep mi yok
Tarikat mı yok
İnsan mı yok
İdeoloji mi yok
Hayvan mı yok
Bitki mi yok
Cansızlar mı yok
Aklına hayaline
Ne geliyor sa..!
Hepsi çeşit,çeşit
Bir tek o müstesna
O da Yüce Rab.



En büyük mürşit

En büyük mürşit


En büyük mürşit
Alemlerin rabbi olan
Yüce Allah c.c.hu
Taliplere reçetesi
Kur’an-ı kerim
Yer yüzünde ki
En büyük halifesi
Hz.Muhammed s.a.v
Kıyamete kadar
Devam edecek
Halifenin halifesi
Olacak her zaman
Bize düşen talip
Ve layık olmak.
Mürşidi kâmile
Ve halifelere
Uymak.

Cahit Yetgin



Faninin bahanesi

Faninin bahanesi

Doktor fani,
Hasta fani,
Hastalık ise,
Ecelin bahanesi.

Cahit Yetgin



Bahanelerin yeri

Bahanelerin yeri

Hasta haneler
Pasta haneler
Posta haneler
Olmaz olur
Bahaneler.

Cahit Yetgin



Ünlü ünsüz

Ünlü ünsüz

Tıpkı,bazı harfler gibidir
Ünlü ve ünsüz insanlar
Ünlüler çıkartır ses
Ünsüzler çıkartamaz
Kitlelere ses.
Ün’ün vardır şanı ve
Şöhreti vede riskleri
Ünsüzün şerefi’de
Olsa yoktur şanı ve
Şöhreti.
Ne mutlu ki o insan’a
Hem vardır ünü ve
Şöhreti hemde şerefi.

Cahit Yetgin





Rütbe

Rütbe

İster maddi
İsterse manevi
Rütbelerin
Rütbesinin
En üstünde
Nasibim
Yoksa da..!
Rütbelerin
Astının astı
Olan rütbesiz
Er olmaya
Ölünceye kadar
Namzedim,namzet.
Er’de olamazsam
Yazıklar olsun
Yuh olsun bana.

Cahit Yetgin



Kendi hayâl

Kendi hayâl

Kendi hayâl
Ve fani;
Şaşarım bu
Halde dahi
Kurar hayâl
Üstüne hayâl

Cahit Yetgin

Eğittin mi…?

Ağaç yaşken eğilirmiş
İnsan küçük yaşda
Eğitilir miş.
İnsanın ilk eğitimi
Anneden babadan
Ailesinden başlarmış.
Daha sonra çevreden
Yaşdığı coğrafi, dini
Milliyeti, dili olurmuş
Onun kültürü.
Cehalet yenilirmiş
Eğitime.
Bilenle,bilmeyen
Olurmu hiç diyen
Bir din varken
İlim çinde dahi
Olsa gidip alınız
Diyen önder
İlim yitik bir maldır
Meraklısına helaldir.
Ne yazık ki…!
İnsanoğlu öğrendi
İlimi ve bilimi
Beğendi kendini
Gurur ve kibre
Kapıldı.
Bir taraftan icat
Etti top tüfek ve
Atom bombası
Denedi insanlık
Üzerinde.
Buldu çeşit çeşit
Keşifler dert’e
Derman oldu
Bir yandan
Çıkardı öbür yandan
Yan etkisi olan
Çeşit, çeşit hastalıklar
Çevirdiler yap boz
Tahtasına dünyayı
Ve insanlığı.
Kaş yapayım derken
Çıkardılar insanlığın
Gören iki gözünden
Birini,az kaldı
Diğer gözü kör
Etmeye vede
Karanlıkta kalmaya.
Bir tek işleri kaldı
Kimyasal atıklarla
Hem dünyanın
Hemde insanlığın
Sonunu getirmek.
Yakındır, yakın
Laboratuvarlada
Denenmektedir
Çeşit, çeşit insan
Neslini,doğayı
Yok edecek buluşlar
Yaptılar ruhsuz
Mekanik robotlar
Hem insan hem
Hayvan.
Unutma İnsanlık
Yaparsın yaparsın
Amma…!
Bir ruh yapıp
Can veremezsin
Unutma.



Bencil ve cimri

Tanıdın mı hiç
Bencil ve egoist
İnsan.
Ne kadarda
Acımasız vicdansız
Merhametsiz ve
Hissiz.
Cimri mi cimri
Onun için
Paylaşma da
Ne demek
Yoktur lüğatında
İyilik ve cömertlik
Rabbena hep bana
Dinuhum ve dinaruhum
Felfesefesidir
Dini,ideolojisi,ırkı
Mezhebi,dili
Hiç fark etmez
Onun için
Annesi babası
Kardeşi oğlu ve
Kızı,akrabası
Paylaşmaz yediği
Etin kemiğini
Köpek ve kedi ile
Sanki taş kesilmiş
Kalbi inanmaz
Rızkın bir olduğuna
Biriktirir, biriktirir
Altın ve çeşitli
Paraları güvenmez
Kimseye kor
Banka kasalarına
Ne kendisi yer
Ne yedirir başkasına
Kızmayın zavallıya
Sadece acıyın
Mesleğinin bekçi
Olduğuna.
Kimbilir öldükten
Sonra kimlere
Nasip ve kısmet
O bir Allah ın
Dünyadaki
Bankasıdır
İhanet etmez
Topladığına
Çünkü emanettir
Kendisi bilmezsede
Bilir yaradan.


Kim dinler seni

Kim dinler seni
Sen dinlemiyorsun
Ki kendini.
Dinlesinler seni.



Senden çıkan

Bak dinle
Senden çıkanları
Neler neler
Çıkmaz ki….!
Başında saç telleri
Gözünde hem
Sevinç hemde
Üzüntü gözyaşı
Kirpik ve kaş
Burnunda sümük
Ağzında tükürük
Balgam ve ses
Yüzünde sakal
Vucudunda tüy
Ellerinde ayaklarında
Tırnaklar.
Yediklerini atmak
İçin dışkı ve gaz
İdrar ile birlikte
Tohum,
Dişilerde yumurta
Süt ve bebek
Deride ter
Damarlarda kan
Senden ne çıkmaz ki.
Her şeyden önemlisi
Ağzından çıkar
Ya güzel
Ya çirkin kelâm
Tohumundan da
Ya zalim,ya alim
Devamlı üretip
Çıkardın bunları
Bir günde senin
Çıkartamadığını
Çıkartırlar o da
Ruhun.



İslami mi…?

Müslüman san
İsmin,
Ev plânın,
Aile hayatın
Giyimin
Komşuluğun
Arkadaşlığın
Dostluğun
Alış verişin
Ticaretin,
Ahlakın,
Lokman
Vicdanın
Merhametin
Cömertliğin
Düşüncen
İbadetin
Niyazın
Terbiyen
Adabı-ı
Muaşeretin
Yemen içmen
Oturman
Kalkman
Yürüyüşün
Benliğin
İçin dışın
Özün sözün
Her şeyin
Ama her şeyin
Müslüman
Olup da
İslami değilse
İddia ediyorum
Sen mutsuz
Huzursuz
Sevgisiz
Akılsız
Boş hayaller
Peşinde koşan
Dünyanın ve
Kendisinin de
Fani olduğunu
Bilmeyen bir
Aptalsın.
Bu bir iddia
Sende aksini
İddia et.




Binde bir

Bin adam ve
Bir adam düşün
Bin’i bir etmez
Bir adam.
Tesadüf mü
Bin’ in bir araya
Gelmesini zan
Edersin sen.
Hayır hayır
Binlerce adam
Saklarlar aralarında
Kıymetini bilmeden
Bir adam.
Yoktur dünya
Ölçeğinde değeri
Binlerin değer
Yargısı içinde
Yer tutmaz,göze
Batmaz gövdesi
O rabbini,rabbi
Onu tanır binlerce
Güruh içinde ki
Değerini.




Geometrik şekiller

İnsanoğlunun
Hayatına benzer
Geometrik şekiller
Kimisi döner dolaşır
Çember çizer.
Aynı yere gelir.
Fasıt çizer.
Kimisi zevkden
Dört köşe olur
Doldurur küpü
Kimisi karaktersiz
Yamuk eğri büğrü
Bir insan
Kimisi haram
Kazançla üçgen
Gibi yükselir.
İçi kof birgün
İflas eder.
Kimiside yatay
Bir çizgi olup
Sürünür.
Kimisi hırsından
Dikine çizer
Hedefine
Varmadan ölür.
Kimiside kul
Hakkı,işçi hakkı
Demeden olur
Silindir,
Göbeği şiş,
Ensesi kalın
Çenesi ibik.
Kimisi hem nalına
Hem mıhına vurur
Olur zikzak
Oynar kaçamak
Çok az insan
Çizer hayat
Serüvenini
Doğruyu ve
Dengesini
Kaybetbeden
Doğru üzerinde
Dik durmayı.




Zaman,zemin ve şartlar

Ne zaman,
Ne zemin
Nede şartlar ı
Sen evet sen
Belirleyip yön
Veremezsin
İlahi kudret
Ayırmıştır sana
Bir zaman
Ve zemin.
Gelirsin o zaman
Şartları koymuştur
Önüne ister istemez
Uyarsın düşünmeden
Aklın bebek aklıdır
Belli bir zaman
Bir basamağı olur
Sana çocuk aklı
Hiçbir işe yaramaz
Hislerin uyandığında
Gözler kör, görmez
Söz dinlemez
Akıl delikanlıdır
Gençtir toydur
Tecrübesiz
Dinlemez nasihat
Ben bilirim der
İnatmı inat
Düşünmeden
Fokur fokur
Kaynar kan
Ne yol ne yordam
Bilir, nede kural
Fişek gibi fırlar
Ta ki toslayıncaya
Kadar.
Akıl döner başa
Yaş geçmiştir
Ne eline geçer zaman
Nede bulursun zemin
Nede şartlar senin
İstediğin gibidir
O zaman



Gelen geçecek

Nereden geldiği
Nereye gittiği
Belli olan,
Her şey
Geldikleri gibi
Geçip gittiler
Elden ele
Teslim edildiler
Hiçbiri elde
Kalmamak
Şartı ile.
Sen kalacak
Zan ettin
Ey ahmak.
Dedine yan.
Yoktur son
Anda pişmanlık
Vede kabul
Edilen İstiğfar.




Ne hayır gelir..?

Siğara içenin
Üstü, başı evi
Kokar, ahır gibi
İzmariti atar
Sağa sola
Utanmadan
Dumanı ile
Çevreye verir
Zarar,kötü örnek
Olur çoluk çocuğa.
Tükürür balgamı
Cadde ve sokağa
Rastgele yerlere
Öksürür belli bir
Süre sonra kart
Horoz gibi fark
Etmezsin bayan mı
Erkek mi diye
İçki içen desen
Olur alkolik
Atar nara
Huzuru yoktur
Aile içinde.
Döver eşini
Korkar çoluk
Çocuğu siner
Bir köşeye.
Uyuşturucu
Mübtelası girer
Krize tanımaz
Anasını, babasını
İlla ister para
Bir an önce
Alması gereklidir
Esrar,eroin,şırınga
Vermezlerse
Zarar verir etrafa.
Kumar oynayan
Çoluk çocuğunun
Verir rızık parasını
Evde ne varsa
Satar kumar için
Kazanacağım derken
Hep kaybeder.
Düşünmez ki
Kazanan olmamıştır
Bu güne kadar.
Zina yapan
Göz diker onun
Bunun namusuna
Alışmıştır bir kere
O nasıl, bu nasıl
Diye.
Ne küçük yaş
Ne evli dinler
Bu ister bayan
İsterse olur erkek
Hiç fark etmez
İkisi bir olmazsa
Olurmu zina.
Yalancı,sahtekar
Üç kağıtçı atar
Ona buna kazık
İsterse olsun
En yakını
Onun için
Fark etmez
Yüzüne tükürsen
Der yarabbi şükür.
Kimi yapar
Bunları gizli
Kimi ar damarı
Çatlamıştır yapar
Aşikar
Ne hayır gelir
Bu insanlardan
Kendilerine faydası
Yok ki..!
Gelsin vatana
Millete,ailesine
Hayır ve iyilik.
Akıl var, mantık var
Hepsi zararlı
Hem ekonomik
Hem sağlık
Hemde dine aykırı
Toplumda olmaz
Güven ve huzur
Ne yaparsan yap
Vaz geçiremezsin
Bu alışkanlıklardan
Gün gelir,gün geçer
İlerlemiştir yaşları
Olurlar yaptıklarına
Bin pişman,çünkü
Görmüşlerdir
Yaptıklarının zararlarını
Çeşit çeşit çıkmıştır
Her birinde kanser ve
Hastalıklar.
Dağılmıştır yuvalar
Kimi düşmüştür
Cezaevine kimi
Ölmüştür
Çekilmektedir hesaba.
Çekerler vicdan
Azabı, övünelecek
Bulamazlar kendilerine
Hiçbir zaman bir
Temiz mazi.
Yarası olan gocunur
Toplumda bilimsel
Yapılırsa anket
Çıkar doğruluğu.
Varsa aksini ispat
Eden,
Yazar el cevap.




Kıt zeka

Anlatamazsın
Doğruları
Kıt zekalıya
O hep anlar
Yanlış olup
İşine geleni
Hoşlanır da
Hoşlanır
Nefsine uymayı
Bilmez ki
Yaşadığı
Dünya fani
Kendisi fani
Kendisi gibi
Nice kıt zekalı
Olupda, kendini
Üstün zekalı
Görenler
Toprağın
Altında.
Anlayan leb
Demeden anlar
Leblebiyi de.
Kıt zekalıya
Anlatıncaya
Kadar, develer
Hendek atlar.
Kervan olup
Yoluna devam
Eder.
Kıt zekalı daha
Anlayacakta
Hendeği atlayıp
Kervana yetişecek
Bu neye benzer
Bilirmisin.
Ölme eşşeğim
Ölme bahara
Az kaldı
Hikayesine.
Kıt zekalı
Olmaz deve
Olur sonu
Bahara
Çıkmayan
Eşek.



Kurban,hac ve bayram


İslamın beş şartından
Biridir hac
Helâl yoldan kazanan
Zenginedir bu şart
Gel gelelim
Gidenlere bak
Kimi gider ticarete
Kimi dilenmeye
İstisnalar hariç
Kazancı haram
Yemiştir kul hakkı
Akrabası ve komşusu
İle küstür, kollamamış
Yardım etmemiştir
Kendisi.
Gider birkaç kez
Umre der, hac der
Günah dökmeye.
Allah bilir hac’ı
Kabulmüdür..?
Değilmidir bilemeyiz
Sadece biliriz
Çoktur haram kazanç
Vermemiştir doğru
Dürüst zekat.
Zaten üç sınıf
Gider hac’a
Birincisini yaradan
Çağırmıştır kabuldür
Hac’ı sağ salim
Gider döner.
Layık yaşar hacılığı
İkinci sınıfı da
Çağırmıştır efendisi
S.a.v vefat eder
Kalır orda dönemez
Geri.
Gel gelelim üçüncü
Sınıf a onları da
Şeytan çağırmıştır
Gider şeytan gibi
Kabul olmamıştır Hac’ı
Döner şeytanlığa
Devam eder.
Az çok anlarsın
Bu şeytan tipli
Hacıları etrafındadır
Sağına bak soluna
Görürsün her yerde.
Hac’a gidemeyende
Kutlar dini bayram
Diye; kurban bayramı
Hac a gidenden yoktur
Farkı.
O’da keser borç harç
Gösteriş için
Bir koç.
Veya girerler yedi kişi
Büyükbaş bir düveye
Keserler paylaşırlar
Kur’a çekerler
Yedi parça evlere
Başlarlar etin iyi
Tarafı ona gitti geldi
Bize düşmedi diye
Dağıtılmaya kıyılmaz
Kime verelim kime
Vermeyelim diye
Küstüğümüz komşuya
Niye verelim.
Bir iki yere verelim
Di firiz e atalım
Saklayalım,kavurma
Yapıp sene boyunca
Kendimiz aylarca.
Azar azar yiyelim.
Doğru dürüst
Hac’a kim gitti
Kim geldi.
Kim kurban kesti
Kim kesmedi
Kim bayram yaptı
Kim yapmadı
Bu işden bir şey
Anlayan varsa
Tadı ile tuzu ile
Yaşayan varsa
Gerçek manada
Helal kazançla
Hac’ı kabul ve
Makbul ola
Kubanı hakeza
Bayramı mübarek
Olsun diyerek
Mübarek ellerinden
Hep beraber
Saygı ile öpelim.
Dualarına amin
Diyelim.


Var ve hak

Var, var, var
Aklı selim
İnkar etmez
Varlığını
Doğmamış
Doğrulmamış
Eşi ve benzeri
Olmayan
Sorsan nedir
Diye.
Bir tek yaradan
Alemlerin rabbi
Olan.
Melekleri ile
Cinler alemi ile
İnsanoğlu ile
Canlı cansız
Bir çok varlıkları
İle
İspatı ortadadır
Şeksiz şüphesiz
Varlığı.
Bir Allah c.c.chu
İnanırsan amentuya
Yaparsın ibadeti
Zevk ve sefa ile
Çıkarsın miraca
Seyredersin
Onsekizbin
Ve birçok alemi
O zaman olursun
Ehli şuhut
Kalmaz artık
Bir kararın
Şek ve şüphen
Evham ve vesvesen
Dersin daim
Allahü ekber
Allahü ekber
Allahüekber
Yoktur başka
Bir ilah.
Elhamdülüllah ve
Süphan Allah c.c.hu
Şanühu.
Edersin rahat.
İnanmazsan
Devamlı yaparsın
Akıl mantık ile
Felsefe, çıkamazsın
İşin içinden, gün
Gelir, gün geçer
Kabul edersin
Bir gün var,var
Var demeye
Var olur dilinde
Hak hak diye.



Tezzekten terazi

Tezzekten terazi
Boktan gırami
Olur mu demeyesin
Sakın ha…!
Kim kullanır acep..?
Ne işe yarar..?
Ne tartılır bununla…?
Varmıdır böyle
Bir terazi dünyada
Gelebilir aklına.
Bak zamanında
Kim kullanmış
Bu teraziyi vede
Şimdi kimler
Kullanıyor
Gelecekte de
Kimler kullanacak
Şuayip a.s.kavmine
Medyen halkını
Uyardı.
Ey kavmim Allah’dan
Korkun vede ölçüyü
Tartıyı tam yapın.
Eksik yapmayın.
Kim dinler ki
Doğruyu kim
Takar ki elçiyi
Alırken fazla
Verirken eksik
Verdiler halka
Sonları ne mi oldu..?
Korkunç bir gök
Gürültüsü gibi
Bir ses ile yerin
Dibine batıp
Helâk oldular.
Bu Günde aynı
Bak etrafına
Kim terazi
Kullanıyor sa
Terazisi tezzek
Gıramide boksa
Tartıyorsa bir
Şeyler alıp
Veriyorsa
Allah dan da
Korkmuyorsa..!
İflası yakındır
Medyen gibi
Bir ses duyar
Bir gün aniden
Kalbinde veya
Ekonomide
Bir kıriz.
Kaza veya bela
Çeşit çeşit
Musibetle o’da
Gider yerin
Dibine, tıpkı
Geçmiş deki
Tarih gibi.
Günah kimde
Elinde vardı
Kur’an-ı kerim
Söylemişti
Göstermişti
Örnek.
Tartma eksik
Yapma haksızlık
Üstüne üstelik
Karun’u da
Vermişti örnek
Kim tutarsa
Eliyle aklıyla
Tezzekten terazi
Boktan gırami
Beklesin sonunu
Ne falcı,ne müneccim
Olmaya gerek var
Ol kendi kendine
Mütercim.




Bir’ i görmek

Alemlerin rabbini
Miraç da;
Bizzat gören bir
Efendimiz var
Selat ve selam
Üzerine olsun.
Birde s.a.v mi
Gören gözler var
Kıyamete kadar
Görenin silsilesini
Görenler var.
Yaşar ken gören
Ve görmeyen
Gözlerde fark var.
Aç kalp gözünü
Gör bak neler var.
Görmeyen göz
Görmez zan etme
Gönül gözü ile
Görür bu göz.
Gören gözde
Şaşmaz odak
Odaklanmıştır
Zamansız ve
Mekansız olan
Bir tek’i
Bir de görmeye.
Görmeyen göze
Göz deme kördür
O göz.




Aradığını bulursun

Sen ki akıllı
Bir varlıksın
Yoktur aklından
Şüphe.
Önce kendini
Tanı, sonra
Aradığını sor
Ve bul.
Karakterin
Şahsiyetin
İsteklerin
Huyların
Nedir senin.
Sen evet sen
Dünyanın
Neresinde
Olursan ol
Ne aradığını
Bilirsen bulursun
Kendin gibileri,
Sen.
İster meyhanede
İster kumarhanede
İster kilisede
İster Havrada
İsterse camide
İstediğin tipde de
Bulursun kendin
Gibileri ama az
Ama çok bulursun.
Onlarda bulmuştur
Seni sevinçleri
Artmıştır bin kat.
Yalnız şu
Halk sözünü
Unutma
Bok boku
Bulurmuş
Kenef yolunda.
Koyulmuştur su
Kendi yoluna.
Ta ki yolun
Sonunu görene
Kadar.
Kim aradığı
Yolun sonunda
Ne gördü acaba.
Bir Allah bir de
Arayıpda bulan
Bilir.
Bir yolun sonuna
Varana rastladım
Sonunda bulmuş
Rabbini.
Sen,ben,o
Biz siz,onlar
Ne bulacağız
Yolumuzun
Sonunda..?



Yol

Vardır çeşit,
Çeşit yol
Ve yollar.
Her insan gider
Kendi karakter
Ve mizacına
Uygun bir yola.
Vardır bir yol,
Ki düzdür.
Düz karakterli
İnsan ister.
Eğri yamuk
İnsan istemez.
İsterse bir adam
Olsun, yeter ki
Düz olsun.
Tali yollara
Sapıp ne sağa,
Ne sola, gönlü
Meyil versede
Çıksada karşısına
Şeytan ve
Şeytanlaşmış
İnsanlar.
Şaşmasın bu
Düz yolda
Kaza yapmasın
Önüne çıkan
Engelleri bir, bir
Sabırla, azimle
Akıl ve mantıkla
Aşmasını bilsin.
Merak mı ettin
Bu düz yolu
Tamamen
Kişinin kendi
Karakter yolu.
Dürüst,namuslu
Emin,inançlı ve
İmanlı insan ın
Yüdüğü yola
Denir düz yol
Adı düz, soyadı
Tasavvuf
Örnek mi istersin
Yunus tabduk
Emrenin ocağına
Getirmezdi eğri
Odun.
Bu yolun sonu
Çıkarır insanı
Selamete ve
Vardırır sağ
Selim yaradan’a




Keşfettim kâlp’den

Yaşamımın bir
Anında buldum
Bindokuzyüz
Seksen üç yılında.
Şimdiye kadar
Benden saklanmış
Gibi;
Görünce dedi bana
Buraya gelmiş bir
İnsanoğlu.
Kafamın içinden
Çıktı aniden bir
Şimşek karşımda
Duran meczup
Allah c.c.hu nun
Dostu bir veli idi.
Berzahta tanışmışız
Meğer,işte geldi
Çattı dünyadaki
Zaman,mekan ve
Saat ,oldum mu
Ben ona,o bana
Aşık.
O gün, bu gündür
Aydınlanırım
Onun nuru ile
Kutlu yolumda
Amma cezbe ile
Amma süluk
Nice çektim
Kırk gün, gece
Ve gündüz çile.
Çıktım mı..?
Halvet den
Demlenmiş
Durulmuş
Tortuları
Çökmüş Dibe.
Ezelde
Bir hakiki talip
Olmuşum haberim
Yokmuş meğer.
Baş, göz eğildi
Kâlp ve ayak
Ucuna.
Temizlendi
Kötü zanlar
Hayaller ve
Düşünceler.
Kalmadı ne
Evham nede
Vesveseleler.
Bağladı beni
Silsile denen
Yola.
Dedi gir bak
Bağa çeşit, çeşit
Olgun nice Allah
Dostu veli
Sende ol bir veli
Talip olanı çevirmem
Hiçbir zaman
İkram ederim
Cömertçe bana
Verilen bağdan
Sahi unuttum
Söyliyeyim
Adını sanını
Mehmet Ali
Yeşilova
Efendi idi
Keşfettiğim.
Şeref duyarım
Namsız yanını
Halkın gözünde
Deli idi.
Hakkın nazarında
Gizli bir veli
Gizledi kendini
Halk’dan cahit
Keşfetti kâlp’den.
Okurum, okurum
Günde beş vakitte
Namazımda
Hz.Adem’den
Kıyamete kadar
Gelmiş geçmiş
Ve gelecek
Cümle Allah’ın
Razı olduğu
Kullara birer
Fatiha.
Sizde okuyun
Amin diyelim
Topluca.



Apartman ve ahır

Ahırda vardır
Bir kapı,iki
Küçük pencere
İçinde büyükbaş
Ve küçükbaş
Hayvan.
Sabah çıkarlar
İtiş kakış.
Akşam girerler
Yine itiş kakış.
İnek tezek’ini
Düşünmeden
Lap diye bırakır
Ortaya salar
Bir koku.
Yoktur kendine
Has bir tuvalet
Yoktur böyle
Bir Lüxlük
Hayvan Aleminde.
Eşşek bağırır
Olur olmaz bir
Saatte ai, ai, ai
Diye düşünmez
istirahatdekileri
At tepinir durduk
Yerde.
Kaçırır uyku.
Koyun sesiz
Sedasız bir yerde
Yatar kimseyi
Rahatsız etmeden.
Sivrisinek konar
Bir ona bir buna
Sabaha kadar
Kan emer rahatlık
Vermez istirahat
Eden ahıra.
Ne kadar ahırda
Hayvan varsa
O kadar vardır
Özellik ve huy.
Düşünmeden
Rahatsız ederler
Birbirlerini
Gece, gündüz.
Evet unutmadım
İnsanların topluca
Yaşadıkları yeri
Apartmanları
Teşbihte hata
Olmazmış
İlkesi ile
İrtibat kurdum
Ne fark var
Apartmanda
Yaşayan insanların
Huyu ve karakteri
Görgüsü davranışı
Her biri benzer
Bir hayvan huyuna.
Bak sosyolojik
Olarak gözlemle
Bir ahırdakine
Bir de;
Apartmandaki
İnsana, görürsün
O zaman
Her birinin
Bir benzeri
Olduğunu.
Kimi ineğe,
Kimi eşşeğe
Kimi katır’ a
Kimi sivrisineğe
Kimi de koyuna
Anlarsın sen
O zaman hangi
Tipler var
Apartmanın’da
Sakın çobanlık
Yapayım diye
Olma insanlara
Yönetici.
Dağdakileri
Götürür getirirsin
Anlarlar dilini
Apartmandakiler
Ne anlarlar
Senin dilini
Nede sen anlarsın
Onların dilini.
Yırtıcı yabani
Hayvanlar gibi
Çıkar kavğa
Hiçbir zaman
Olmazlar
Aklı selim
İnsan gibi.





Maske

Ben, ben isem
Sen, sen isen
O ,o ise
Biz, biz isek
Siz, siz iseniz
Onlar, onlar ise
Mesele yok.
Yok
Tersi ise
Ne sen,ne ben
Ne o,
Ne biz,ne siz
Nede onlar
Göründükleri
Gibi değiller
İndirsinler
Maskelerini
Çıksın ortaya
Her şeyi ile
Gündüz gibi.




29 Ekim 1923

Yaradan yarattığı
Zaman insanı.
Melekler dediler
Ya rabbi onlar
Yer yüzünde kan
Dökerler.
Biz seni hakkı
İle tenzih ve
Takdis
Etmiyormuyuz ki
Yaratacaksın insanı.
Rabbimiz siz
Benim bildiklerimi
Bilemezsiniz niçin
Yarattığımı.
Yaratdı verdi bir
İsim Adem a.s.
Babamız.
Oldu eşrefi
Mahluk.
Yanına bir eş
Sıkılmasın diye
Adını koymuş
Havva annemiz
Diye.
Gel zaman git
Zaman olmuş
Kardeşler
Ne yazık ki
İki kardeş Habil
Ve kabil döktü
Yeryüzüne ilk
Kardeş ve insanlık
Kanını.
İşte o gün
Bu gündür dökerler
İnsanoğlu kan
Kıyamete kadarda
Sürecektir hiç
Şüphen olmasın.
Her an.
İşte 29 ekim 1923 de
Durulmuş olan
Kan üzerine
Kurulan bir
Cumhuriyet
Bayramı.
Cumhuriyet demek
Bir rejim türü demek
Bir idare edilenler
Birde idare edenler
Olur ulus kendini
İdame eder.
Çok patili sistem
Şartıdır cumhuriyetin
Bak partilere kimler
Aday oluyor veya
Hangi tipler.
Bak milleti kimler
İdare ediyor nasıl
Şahsiyetler.
Cumhuriyet ne zaman
Cumhuriyet olur
İdare edenlerle
Edilenler eşrefi
Mahluk olduklarının
Bilincine varınca.
Olur o zaman
Cumhuriyet
Hangi rejim ve
Yönetim olursa
Olsun içinde
Vardır insaoğlu.
Hiç fark etmez
Yönetimin adı
Ha padişahlık
Ha krallık
Ha kominizim
Ha şeriat
Ha sosyalizim
Ha kapitalizim
Ha feodal
Ha şu,ha bu
Ne fark eder.
Eşrefi mahluk
Seviyesine
Çıkmadıkça
İdare edenlerle
İdare edilenler.
Olmaz onun
Adı
Cumhuriyet.
Anlarsanız
Biliniz kıymet





Sonunda öğrendim

Yazdım,çizdim
Konuştum
Aydınlattım
Savundum
Düşmanlara
Karşı.
Halkımı
Milletimi
Dinimi
Bayrağımı
Vatanımı
Ne kadar
Kutsalımız
Varsa;
Savundum.
Savundum
Canım pahasına
Gözüm kara
Anlayan anladı
Beni.
Anlamayan
Çıktı karşıma
Düşman gibi.
Oldu bana
Bir dış
Bir iç
Düşman
Bir ken oldu
İki düşman
Anlayanlar
Bıraktılar
Yalnız beni
Öğrendim
Kimseye
Güvenmeden
Savunmayı
Ve.
Mücadeleyi.




ÇİLE

Ne bilmekle
Ne yazmakla
Ne düşünmekle
Ne imrenmekle
Ne konuşmakla
Ne dinlemekle
Ne onunla
Ne bununla
Sorudan gitmez
Öte.
İlle yaşamak
İlle’de yaşamak
Bilgilisin amma
Bilemezsin
Öte yandan.
Bizzat orda
Şuhut olmak
Olmak,olmak
Hakiki bir
İnsan olup
Çıkmak
Halvet ve
Çileden.
Rahatlamak
Ve huzurla
Yaşamaktır
Kalan günleri.



Kürre-i arz

Kürre-i arz’a
Sığmaz oldum
Ruhum ve
Bedenim ile
Terki diyar
Etmem lazım.
Çıkmaz ise
Bedenim
Ruhumla
Tay-ı mekan
Etmem lazım.




Zor

Hayatı zorlaştıran
Düşünceleri meşgul
Eden.
Yüreğe sıkıntı
Veren.
Dert üstüne
Tuz, biber olan
Dünyayı insana
Zehir eden.
Ne varsa
Çok zor,çok.
Parçalanmış
Ailenin,
Çocuğu olmak
Üvey annenin
Babanın eline
Düşmek.
Doğuştan
Kel,kör,topal
Talihsiz olmak
Evlat acısına
Şahit olmak
İflas etmek
İntihar etmek
Mutsuz bir
Evlilik yaşamak
Her canlıda
Vardır bir veya
Birkaç zorluk
Allah dan
Gelene eyvallah
Da.
Kulların sebep
Olduğu zorluğa
Sebep olanlara
Lânet ola.





Aradığım o sen değilsin

Aradığımı biliyorum
Sende biliyorsun
Arandığını.
Bulduklarımın
Hiçbiri sen değilsin
Amma hepside
Sana ait parçalar
Parçaları,birleştire
Birleştire, sana
Gelmek istiyorum
Bulduklarım senin
Sadece gölgelerin
Güneş batınca
Kaybolan karanlıkda
Yok olan.
Sen, o değilsin batan.
Aradığım yerde sen
Yoksun,
Aradığım her yerde
Aslında sen varsın
Kendini gösteriyorsun
Başka başka hallerde
Gösterdiklerin fani
Ben fani,fakat
Aradığım baki.
Kanmam hiçbir zaman
Gördüklerim içinde
Hem varsın,hem yok
Aradığım sen
O değilsin.sadece
Bildiğim o kadar.
Ölmeyen ruhumla
Bulmalıyım ki seni
Seninle bir olam
O zaman anlarım
Aradığım o sensin
Sen.
Senden başka
Yoktur ilah
Diye, diye
Sende yok olam.
Benim varlığım
Varlık değil ki
Sensiz.
Sen olmadan
Ben olam.




Göç

Bu göç
Ne kuş göçüne
Ne öteki aleme
Bir göç…!
Bu öyle bir göç ki
Göz göre, göre
Ahlaki erozyona
Uğramaya giden
Bir göç.
Amma bilerek
Amma bilmeyerek
Şartlar mı dersiniz
Ekonomik mi
Dersiniz, ne derseniz
Deyiniz sonucu
Vahim olan acı
Hikayelerle dolu
Bir göç.
Örnek mi istersin
Almanya ya
Çalışmaya giden
Birinci nesil in
İkinci,üçüncü
Kuşağının
Uğradığı erozyon.
Malumdur herkesce.
Anadolunun
İstanbul ‘a taşı
Toprağı altın
Diye gelen büyük
Bir göç dalgası ki
İstanbul’un ne
Dağı, ne taşı altın
Dışı gelmeyeni
İçi geleni yakar
Aile kavramı
Oldu avrupai
Aile reisi,
Evin hanımı
Evin küçük beyi
Evin küçük
Hanımefendisi
Gelini,damadı
Geçim sıkıntısından
Her biri, bir işde
Hepsi kendi
Havasında
Bütün aile çalışır
Bitmez sıkıntı
Çıkılır kat,kat
Gecekondu da
Aparman.
Verilir kiraya
Ne düzlüğe çıkılır
Ne refaha.
Kız evlenir boşanır
Çocuğu ile baba
Evine sığınır.
Oğlan boşanır
Gider dostu ile
Yaşar.
Anne baba ayrılır
Ayrı yaşar.
Apartmanlar
Üst üstte olur
Yığma gece kondu
Dönülmez bir yola
Girilmiştir bu
Göç sonu.
Gelmek isteyenlere
Duyurulur
Sakın ha
Kalın kaldığınız
Yerde bir kuru
Ekmek yiyiniz
Çoluk çocuğunuz
Aileniz uğramasın
Göç sonucu
Erozyana.
İnanmazsan sor
Tanıdıklara.
Daha da olmazsa
Gelde bak iki
Gözünle şahit ol
Dışı kalaylı
İçi alaylı
Kendi aç kuyruğu
Dik tutanlarla
Karşılaş ne elde
Ne avuçda var
Bereket denen
Yoktur tüketim
Toplumunda.
Az ve helal
Kazançda vardır
Ne varsa.
Aklını başına topla.
Sen sen ol
Göçünü ahirete
Sakla.



Yerinde sayma

Alemlerin rabbi
Bir de, kabul et
Allahu ekber de
Nakşet aklına,
Fikrine, ruhuna
Yerinde sayma
Durma geç.
Amentuya iman
Et.
Yerine getir titiz
Rahat et.
Yerinde sayma
Durma geç.
Farzlar,sünnetler
Derken;
Nafilelere özen
Göster.
Şüphelileri terk
Et.
Yerinde sayma
Durma geç.
Bunların üstüne
Gir tasavvuf
Dairesine seç
Kendine hakiki
Bir mürşidi kamil
Ol tabi.
Edeple devam et
Yoluna.
Yerinde sayma
Durma geç.
Bakma sen
Topluma yerinde
Sayar, patanaj
Yapar, bir ileri
İki geri gider
Halâ geçemez
Allah birden
Amentuya
Ne sıra gelir
Farz’a, ne sünnete
Nede nafileye
Hiç sıra gelmez
Tasavvuf
Terbiyesine
Sen uyma
Kaale alma
Güruhu sen,
Sen ol,
Durma geç
Yerinde saymadan
Yüksel, yüksel
Ruhunla sen
Çık.
Yaradan’a
Kıyamda dur
Miraca.
Hamd,sena
Hayret et
Seyret
Alemi cihanı
Kendinden geç.


Evham ve vesvese

Ayet var, bu konuda
İnsanların gögüslerine
Kötü şeyler fısıldayan
O sinsi vesvesecinin
Şerrinden;
Sığın ,sığın Allah ‘a
Vesvese veren
Şeytan ve cinlerden
Olduğu gibi olur
İnsanlardan.
Çarşıda, pazarda
Namazda niyazda
Her an, her yerde
Aklı meşgul eder
Evham ve vesvese
Çek, la havle vela
Kuvvete illa billahül
Aliyyül azim.
Çek euzu besmele
Oku felak ve nas
Peşpeşe ard ,arda
Oku ,oku bıkmadan
Usanmadan.
Tâ ki seni terk
Edene kadar.
Psikolojik hastalık
Yapar insanda
Teşhisi koyamaz
Tabip bilmez ise
Evham ve vesvese
Diye.
Halk arasında
Olursun huzursuz
Araştırma yap
Dini kitaplarda
Evham ve vesveseye
Sebep olan
Davranışlardan
Uzak dur ve
Uzak tut sevdiklerini
Gezme abdestsiz
Ve besmelesiz
Her an.
Kurtul bu hastalıkdan
Huzur bul.





Nazar

Haktır nazar
Deveyi kor kazana
İnsanı da kabre
Kaderi az kaldı ki
Geçe.
Bazen bir bakıştır
Nazar.
Bazen iç haset
Bazen dış haset
Bazende dildir
Düşersin dile.
Çeşit çeşittir
Nazar.
İndi ayet sevgili
Efefendimiz s.a.v.me
Mealen,
Az kalsın seni
Bakışları ile
Etkileyeceklerdi
Sonra da dönüp
Mecnun oldu
Diye alay
Edeceklerdi.
Diye.
Cebrail kendine
Ulaştırdığı nazar
Ayetini okuyunca
Nazarcının nazarı
Kendine isabet
Edince, şaşırdılar
Kafirler başa
Çıkamadık yine
Diye.
Sen,sen ol
Kendini aileni
Çoluk çocuğunu
Sevenlerini
Sevdiklerini
Daima koru
Kem gözlerden
Oku felak ve nas’ı
Nazar ayetini.
Vein yekadüllezineyi
Üfür üzerine
Etrafına, çoluk
Çocuğuna
Koru kendini
Maşallah
Barekellah
Demiyen dilden
Kıskanç,haset
Kem gözden
Uzak dur tanı
Ve şifa bul.




Fark yok ki..!

Karakterde
Huyda fark
Yok ki…!
Aynı karakterde
Olanın
Biri ibadethanede
Biri meyhanede
Biri bilmem
Nerede…?
Sadece mekanları
Ayrı.
Örnek mi istedin.
Biri içki içer
Günah.
Diğeri zekat
Vermez günah.
Biri yere tükürür
Diğeri siğara
İzmariti atar
İbadethaneye
Giden cömert
Meyhaneye
Giden cömert
İkisinde de var
Gizli günah.
Misal.
Çoğalt misalleri
Kendince
Bu gibi farklar
Din,dil,ırk,
İdeoloji,hiç fark
Etmez
Her yerde
Aynı karakterde
Aynı huyda ki
İnsanı görürsün
İnanmaz isen
İncele bak
Önünde
Bulursun.




Mevsim ve insan

Toprağa atılan
Tohumla,
Rahme atılan
Bir insan
Nutfesinin
Tohum arasında
Ne fark var.
İlkbaharda çıkan
Yeşilliklerle
Doğan bebeğin
Ne farkı var.
Dikilen ağaçların
Filiz denen dönemi
Çocuklukla
Gençlikle
Ne farkı var
Yaz mı
Yetişip meyve
Veren ağacın
Olgun yaşdaki
İnsanın evlenip
Tekrar çocuğunun
Olmasından
Ne farkı var.
Sonbahar mı
Yaşlanmaya
Namzet insandan
Ne farkı var
Kış dersen
Ölümden ne farkı
Var,
Üzeri karla örtülü
Toprağın altında
Ölü yatanın ne
Farkı var.
İnsanoğlu yaşamını
Mevsimlerle beraber
Yaşar ve beraber
İdame eder, farkında
Olmadan.
Sor kendine acaba
Hangi mevsimi
Yaşıyorum diye.




Kızma

Kızma,kızma
Karşındakine
Başına geleni
Düşün;
Ben nerede;
Hata ve iyilik
Yaptım diye.
İyilikden maraz
Doğar demiş
Atalarımız.
Hata’da kendi
Günahlarımız
Yüzündenmiş
Der;
Yüce Rabbimiz.
Kızma,kızma
Elinle yaptın
Hem hata
Hem iyilik
Çekiyorsun
Bu gün
Nankörlük.
Kendine kız
Ben nerede
Hata ve iyilik
Yaptım diye.
Örnek mi
Zekat,sadaka
Vermezsen
Gider malın
İflas edersin
Bir gün.
Tecrübesiz
İken gençliğine
Güverek
Dinlemezsen
Büyük sözü
Hata yapacağın
Başdan belli idi
Şimdi hakkın
Yok kızmaya
Dönsen başa
Nasıl davranırdın
Kılı kırk yarmak
İçin.
Dinlerdin ayet
Ve hadis sözü.
Vede atasözü.
Ne hata yapardın
Nede nanköre
İyilik.
Nede bugün
Kızardın kendi
Kendine.
Geçmişe mazi de
Öldür ve toprağa
Göm ,oku üstüne
Bir Fatiha.
Birde üstüne iç
Bir bardak soğuk
Su.
Geçmiş olsun de
Kendi kendine
Kendi düşen
Ağlamaz misali.
Zararın neresinden
Dönersen kâr,
Kalan Ömründe
Bu tecrübenle
Yapma hata
Ve nanköre iyilik
Rahat ve huzurlu
Yaşa, keyfine bak.



Olursun ünlü şair

Yazarsın
Binlerce şiir
Tutar bir şiir
Olursun ünlü
Bir şair.
Kim tutar
Seni Şair
Yazarsın
Bu sefer
Binlerce
Şiir.




Kader ve akıl

Kader mi aklı
Yönlendirir.
Akıl mı kaderi
Yönlendirir.
Kimi der, kader
Kimi der, akıl
Yani irade-i
Cüziye.
Kimi de, ikisi de
Ortak çalışır.
Der yani
Fifti fifti.
Üç insan,
Üç farklı bakış
Bunlardan farkl

=> Sen de ücretsiz bir internet sitesi kurmak ister misin? O zaman burayı tıkla! <=